fa تبیین نقش خودکارآمدی (Self-efficacy) در خودمراقبتی بیماران دیابتی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: بیماری دیابت از جمله بیماری‌های مزمن و به نسبت شایع در جهان است که ظرف 20 سال گذشته تعداد مبتلایان به آن در دنیا هفت برابر شده است و در صورت تداوم روند فعلی، با افزایش سالانه 7 میلیون نفر به جمعیت این بیماران، تا سال 2030، این تعداد به 350 میلیون نفر می‌رسد. تا کنون عوامل غیر قابل تعدیل مختلفی در خودمراقبتی این بیماری جهت کنترل بیماری و پیشگیری از عوارض زودرس و دیررس آن بررسی شده است. این مطالعه سعی داشت نقش خودکارآمدی را به عنوان عاملی قابل تعدیل در خودمراقبتی بیماران دیابتی تبیین نماید.روش بررسی: این مطالعه، مروری (Narrative Review) بود. با استفاده از بانک‌های اطلاعاتی و موتورهای جستجوی علمی نظیر PubMed، ProQuest، SCOPUS و Elsevier و واژه‌های کلیدی «دیابت»، «خودمراقبتی» و «خودکارآمدی»، مقالات با طراحی‌های مقطعی، کوهورت، کارآزمایی بالینی و نیز مرور سیستماتیک انتخاب شدند. همچنین مقالات فارسی با استفاده از بانک‌های اطلاعاتی IRANMEDEX، MEDLIB و نیز جست‌وجو در سایت‌های مجلات علمی- پژوهشی داخلی انتخاب شدند. بازه زمانی مقالات مورد استفاده از سال 1990 تا پایان سال 2011 میلادی بود.نتایج: نه تنها شرایط خودمراقبتی در بیماران دیابتیک مطلوب نمی‌باشد، بلکه نتایج مطالعات بررسی شده حاکی از آن بود که وضعیت خودکارآمدی نیز در این بیماران پایین است. همچنین یافته‌های مطالعات بررسی شده نشان دادند که بین خودکارآمدی و خودمراقبتی در این بیماران همبستگی مثبتی وجود دارد، به طوری که این سازه می‌تواند قابلیت پیش‌بینی کنندگی رفتار مراقبت از خود را داشته باشد.نتیجه‌گیری: در روند کنترل بیماری دیابت، خودمراقبتی اهمیت فراوان دارد. خودکارآمدی به طور مستقیم از طریق انتظارات کارآمدی، موجب انگیزه برای رفتار ارتقا دهنده سلامتی می‌شود، همچنین به طور غیر مستقیم از طریق موانع درک شده و تعیین میزان تعهد یا ثبات قدم برای ادامه پیگیری نقشه عمل، انگیزه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین در فرایند تغییر رفتار خودمراقبتی، ارتقای خودکارآمدی بسیار حایز اهمیت است.واژه‌های کلیدی: دیابت، خودمراقبتی، خودکارآمدی. Background: Diabetes is one of the chronic and prevalent diseases in the world. The number of diabetic patients has increased 7 times during the last 20 years. If the current trend continues, there will be 350 million diabetics in 2030. It means that 7 million people will be patients annually. Up to now, different unadjustable factors have been monitored in self-care for diabetes to manage and prevent its early and late side effects. This research was conducted to evaluate the role of self-efficacy as a determinant agent in self-care of diabetic patients. Methods: This narrative review study used various databases and search engines such as PubMed, ProQuest, Scopus, and Elsevier. Diabetes, self-care, and self-efficacy were searched as keywords and cross-sectional, cohort, clinical trial, and systematic reviews were included. Iranian databases, such as IranMedex and MedLib, and different articles from domestic research and scientific magazines were selected. The studies were only included if they were published during 1990-2011. Results: Both self-care and self-efficacy were at low levels among diabetic patients. The findings of the evaluated studies proved a direct relation between self-efficacy and self-care in the patients. Therefore, self-efficacy can well predict self-care behaviors. Conclusion: Self-care has a significant role in controlling diabetes. Self-efficacy can directly motivate patients toward health promoting behaviors through efficacy expectations. It also indirectly affects motivation through perceived barriers and determining commitment or stability for following the function map. Therefore, self-efficacy is very important in changing the process of self-care behaviors. Diabetes, Self-Care, Self-Efficacy. 0 0 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-255&slc_lang=fa&sid=1 غلامرضا شريفي‌راد غلامرضا شریفی‌راد 10031947532846001569 10031947532846001569 No Professor, Department of Health Education and Health Promotion, Department of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran ليلا آزادبخت لیلا آزادبخت 10031947532846001570 10031947532846001570 No Associate Professor, Food Security Research Center, Department of Community Nutrition, Department of Nutrition and Food Sciences, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran آوات فيضي آوات فیضی 10031947532846001571 10031947532846001571 No Assistant Professor, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical sciences, Isfahan, Iran. سيامک محبي سیامک محبی 10031947532846001572 10031947532846001572 No Lecture, Department of Public Health, School of Health, Qom University of Medical Sciences and Health Education PhD Candidate, Student Research Committee, Department of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. مهدي کارگر مهدی کارگر 10031947532846001573 10031947532846001573 No MSc, Department of Health Education, School of Medical Sciences, Shiraz university of medical sciences,Isfahan,Iran عليرضا رضايي علیرضا رضایی 10031947532846001574 10031947532846001574 No MSc Student, Department of Nursing, Midwifery, Ahwaz University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran.