fa بررسی غلظت کلروفرم در شبکه توزیع آب شهر اصفهان و پهنه‌بندی آن با سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: این مطالعه با هدف تعیین غلظت کلر باقی‌مانده کل و کلروفرم در شبکه توزیع آب شهر اصفهان و پهنه‌بندی آن با سیستم اطلاعات جغرافیایی (Geographic information system یا GIS) انجام گرفت. روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی است. کلر باقی‌مانده کل در محل نمونه‌برداری از شبکه توزیع آب اصفهان توسط دستگاه پرتابل و غلظت کلروفرم بعد از انتقال نمونه‌ها در شرایط استاندارد به آزمایشگاه با استفاده از دستگاه طیف‌سنج جرمی (Gas chromatography–mass spectrometry یا GC-MS) اندازه‌گیری شد. برای انجام پهنه‌بندی نتایج به دست آمده از سنجش پارامترهای مورد آنالیز از GIS استفاده گردید. یافته‌ها: مقادیر اندازه‌گیری شده حداکثر و حداقل به ترتیب برای کلر باقی‌مانده کل ppm 3/3 و غیر قابل تشخیص و برای کلروفرم ppb 28 و ppb 10 است که غلظت‌های به نسبت زیاد کلروفرم بیشتر مربوط به نقاط انتهایی شبکه و حاشیه شهر است. نقاط مرکزی شهر دارای غلظت کمتری از کلروفرم نسبت به سایر نقاط است. دلیل این امر را می‌توان به مصرف بیشتر آب در نقاط مرکزی شهر و راکد ماندن آب در نقاط حاشیه‌ای شهر مربوط دانست. نتیجه‌گیری: در حال حاضر آب خروجی از تصفیه‌خانه آب شرب اصفهان کیفیت مناسبی از لحاظ وجود کلر باقی‌مانده و محصولات ثانوی گندزدایی دارد. مقادیر آن در محدوده مجاز WHO (Word health organization) و USEPA (United states environmental protection agency) می‌باشد ولی ضرورت دارد غلظت احتمالی تری هالومتآن‌های تولیدی به صورت مستمر اندازه‌گیری شود و با استفاده از روش‌های مناسب تلفیقی برای کاهش تشکیل این ترکیبات مورد توجه قرار گیرد. واژه‌های کلیدی: آب شرب، سرطان‌زا، شهر اصفهان، گندزدایی، THMs Background: The goal of this study was to survey the total residual chlorine and chloroform in the water distribution system of Isfahan, Iran, and zoning of obtained results using GIS. Methods: In this cross-sectional study, total residual chlorine was tested in the sampling points of the water distribution system of Isfahan and chloroform was measured with standard methods and after transferring the samples to a laboratory under standard conditions. Chloroform detection was done by GC-MS. The zoning of obtained results was performed by GIS. Findings: Total residual chlorine and chloroform concentrations were obtained undetectable to 3.3 ppm and 10-28 ppb, respectively. High range of chloroform concentration was related to the end points of the water distribution system. Moreover, the center of the city had a chloroform concentration less than other points. The reason for these problems could be more water consumption in central points of the city and stagnant water in other areas of the city. Conclusion: The results of this study showed that the water production of the Isfahan water treatment plant had an acceptable quality in relation to its Cl- and DBPs content, at the sampling time. The obtained concentrations followed the WHO and USEPA guidelines. However, it is necessary to detect probable concentration of THMs production, continuously. Furthermore, by using integrated and appropriate water treatment methods, DBPs can be reduced considerably. 204 213 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-290&slc_lang=fa&sid=1 Bijan Bina بیژن بینا 100319475328460016674 100319475328460016674 Yes Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Environmental Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Amir Mohammadi امیر محمدی 100319475328460016675 100319475328460016675 No MSc Student, Student Research Committee, Department of Environmental Health Engineering, School of Health and Environmental Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Afshin Ebrahimi افشین ابراهیمی 100319475328460016676 100319475328460016676 No Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Environmental Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Mehdi Amin محمدمهدی امین 100319475328460016677 100319475328460016677 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Environmental Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Hamidreza Pourzamani حمیدرضا پورزمانی 100319475328460016678 100319475328460016678 No Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Environmental Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Sepideh Nemati Mansor سپیده نعمتی‌منصور 100319475328460016679 100319475328460016679 No MSc Student, Department of Environmental Health Engineering, School Health and Nutrition, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران