fa شاخص فشار نسبی : ارزیابی ریسک مشاغل صنایع نساجی از دیدگاه ماکروارگونومی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: ارزیابی ریسک ماکروارگونومی یکی از روش‌های ارزیابی ریسک ارگونومی جهت شناسایی انواع خطراتی می‌باشد که افراد در محیط‌های کاری با آن‌ها مواجهه هستند. شاخص فشار نسبی یکی از روش‌های ارزیابی ریسک ماکروارگونومی است که قادر به شناسایی ریسک فاکتورهای مرتیط با بروز مخاطرات شغلی در محیط کار می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی ریسک ارگونومیکی مشاغل موجود در صنایع نساجی با شاخص فشار نسبی بود.روش‌ها: این مطالعه به روش سرشماری و در بین156 نفر از پرسنل شاغل درصنایع نساجی در سه شیفت کاری صبح، عصر و شب انجام گرفت. جهت محاسبه شاخص فشار نسبی،معادل‌های گوناگونی برای اجزای کار تعریف شده که توسط آن‌ها این شاخص محاسبه می‌گردد. ارزش نهایی برای شاخص فشار نسبی،یک معیار بین صفر تا 10 می‌‌باشد که عدد صفر بر خطرناک/ ناایمن/ بدون بهره‌ور بودن و عدد 10 بر بی خطر/ ایمن/ بهره ور بودن دلالت دارد.یافته‌ها: آزمون آماری ANOVA نشان داد که در بین 6 حیطه شاخص فشار نسبی، حیطه‌ی کار دستی و حواس در بین شیفت‌های کاری مختلف در صنایع نساجی دارای ارتباط معنی‌داری با خطر بروز مخاطرات شغلی می‌باشند (05/0P<). هم‌چنین حیطه‌های پوسچر و حمل دستی بار به ترتیب با میانگین (11/0)19/6 و (41/0)14/9 کمترین و بالاترین نمره را در بین 6 حیطه شاخص فشار نسبی به خود اختصاص دادند.نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های حاصل از پژوهش، وضعیت بدنی افراد در هنگام کار و کار دستی به‌عنوان تأثیرگذارترین عوامل در بروز مخاطرات شغلی در بین افراد شاغل در صنایع نساجی شناخته شدند. لذا حفظ پوسچر مناسب در هنگام فعالیت وکاهش میزان فعالیت‌هایی دستی توسط افراد در طی هر شیفت کاری می تواند تأثیر به‌سزایی در کاهش مخاطرات شغلی داشته باشد.واژه‌های کلیدی: ماکروارگونومی، شاخص فشار نسبی، صنایع نساجی Background: Macro-ergonomic risk assessment is one of risk assessment method that has been used for identification occupational hazard that human exposed with it in workplaces. One of macro-ergonomic risk assessment is relative stress index (RSI) which Able to identify risk factors associated with the incidence of occupational hazards in the work environment. The aim of present study was macro-ergonomic risk assessment with relative stress index in textile industry.Methods: This study was conducted base on Census method among 154 workers in textile industry in Isfahan that work in three shifts. Risk assessment based on relative stress index divided in three main sections; job description, checklist and RSI. For computation this method, different equations has been defended that by their computation was performing. The final values for the RSI are a scale between zero to 10 where zero implies on dangerous, insecure no efficient and number 10 indicated safe, secure and being efficient.Findings: ANOVA test showed that among six categories in this study, hand work and sensory in different shifts among textile industry had significant relationships with occupational hazard (P< 0.05). Also posture with mean 6.19&plusmn;0.11 and manual material handling with mean 9.14&plusmn;0.41 had lowest and highest score, respectivelyConclusion: Based on the findings of the study, the posture at work and hand work were the most influential factor in the incidence of Occupational hazards among workers in the textile industry. So keep a good posture and reducing the level of hand work activity during each shift can have a significant impact in reducing occupational hazards.Key Words: Macro-Ergonomic, Relative Stress Index, Textile Industry 669 677 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-646&slc_lang=fa&sid=1 Meghdad Kazemi مقداد کاظمی 100319475328460013859 100319475328460013859 Yes Faculty Member, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Ilam University of Medical Sciences, Ilam, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران Shahram Safari شهرام صفری 100319475328460013860 100319475328460013860 No MsC Student,Occupational Health Engineering Department, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران Jafar Akbari جعفر اکبری 100319475328460013861 100319475328460013861 No MsC Student,Occupational Health Engineering Department, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran (Corresponding Author) Email: Akbari_jafar@hlth.mui.ac.ir دانشجوی کارشناسی ارشد،گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران Mohammad Amin Mououdi محمدامین موعودی 100319475328460013862 100319475328460013862 No Faculty Member, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran عضو هیت علمی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Behzad Mahaki بهزاد مهکی 100319475328460013863 100319475328460013863 No Assistant Professor, Department of Biostatistics, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دکترای آمار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران