دوره 16، شماره 2 - ( 4-1399 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 92-87 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2- استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3- استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
4- دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2- استاد، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3- استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
4- دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
چکیده: (3871 مشاهده)
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (Acceptance and Commitment Therapy یا ACT) بر کاهش خستگی شناختی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (Multiple sclerosis یا M.S) شهر اهواز انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه یک طرح نیمه آزمایشی، همراه با مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه، در قالب سه گروه مجزای درمان، درمان‌نما و لیست انتظار بود. بدین منظور، از بین زنان مبتلا به MS مراجعه‌کننده به انجمن MS شهر اهواز و در واقع، از یک نمونه در دسترس، 41 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه درمان (13 نفر)، درمان‌نما (14 نفر) و لیست انتظار (14 نفر) قرار گرفتند. قبل از شروع جلسات، پس از پایان آخرین جلسه و سه ماه پس از آخرین جلسه، خستگی شناختی درمانجویان ارزیابی گردید.
یافته‌ها: طرح آمیخته ANOVA نشان داد که میزان تعامل دوره‌های زمانی و نوع درمان (53/3 = F)، در کاهش میزان خستگی شناختی بیماران مبتلا به MS معنی‌دار (014/0 = P) و با اندازه اثر 16 درصد و توان آماری 84 درصد بود. این میزان کاهش خستگی تا دوره پیگیری باقی ماند.
نتیجه‌گیری: با توجه به شکایت شایع بیماران مبتلا به MS از خستگی شناختی به عنوان یک مانع جدی در انجام کارهای روزمره، استفاده از روش درمانی ACT شاید برای این دسته از بیماران کمک‌کننده و راهگشا باشد.
روش‌ها: این مطالعه یک طرح نیمه آزمایشی، همراه با مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه، در قالب سه گروه مجزای درمان، درمان‌نما و لیست انتظار بود. بدین منظور، از بین زنان مبتلا به MS مراجعه‌کننده به انجمن MS شهر اهواز و در واقع، از یک نمونه در دسترس، 41 نفر انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه درمان (13 نفر)، درمان‌نما (14 نفر) و لیست انتظار (14 نفر) قرار گرفتند. قبل از شروع جلسات، پس از پایان آخرین جلسه و سه ماه پس از آخرین جلسه، خستگی شناختی درمانجویان ارزیابی گردید.
یافته‌ها: طرح آمیخته ANOVA نشان داد که میزان تعامل دوره‌های زمانی و نوع درمان (53/3 = F)، در کاهش میزان خستگی شناختی بیماران مبتلا به MS معنی‌دار (014/0 = P) و با اندازه اثر 16 درصد و توان آماری 84 درصد بود. این میزان کاهش خستگی تا دوره پیگیری باقی ماند.
نتیجه‌گیری: با توجه به شکایت شایع بیماران مبتلا به MS از خستگی شناختی به عنوان یک مانع جدی در انجام کارهای روزمره، استفاده از روش درمانی ACT شاید برای این دسته از بیماران کمک‌کننده و راهگشا باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1399/6/12 | پذیرش: 1399/4/15 | انتشار: 1399/4/15
دریافت: 1399/6/12 | پذیرش: 1399/4/15 | انتشار: 1399/4/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |