دوره 17، شماره 2 - ( 4-1400 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 118-111 |
برگشت به فهرست نسخه ها
حمید محمدی1 
، احمدرضا عسکری2 ، حمید زاهدی2 ، حسین شهنازی3
، احمدرضا عسکری2 ، حمید زاهدی2 ، حسین شهنازی3
1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2- استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3- دانشیار، گروه آموزش بهداشت و خدمات بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3- دانشیار، گروه آموزش بهداشت و خدمات بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (3175 مشاهده)
مقدمه: سلامت عمومی از جمله نیازهای ضروری روحی و روانی انسان محسوب میگردد. هدف از انجام پژوهش حاضر، ارایه مدل مشارکت در فعالیتهای ورزشی با سطح سلامت عمومی و نقش تعدیلگر آگاهی بر اساس نظریه رفتار برنامهریزی شده بود.
روشها: این مطالعه از نوع همبستگی و از نظر شیوه جمعآوری اطلاعات، پیمایشی بود و به روش توصیفی انجام گردید. جامعه تحقیق متشکل از 120 هزار نفر از شرکتکنندگان زن و مرد در فعالیتهای ورزشی گروهی و انفرادی عمومی ارایه شده توسط شهرداری اصفهان بود که از بین آنها، 384 نفر نمونه (247 زن با میانگین سنی 14/1 ± 42/0 سال و 137 مرد با میانگین سنی 10/7 ± 46/0 سال) به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. به منظور جمعآوری دادهها، از پرسشنامههای سلامت عمومی Goldberg (General Health Questionnaire یا GHQ) و رفتار برنامهریزی شده کریمی و همکاران استفاده گردید. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون و معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS و Amos مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: ارتباط مثبت و معنیداری بین تمایل به انجام کار و رفتار برنامهریزی شده مشارکت در فعالیتهای ورزشی و همچنین، سلامت عمومی و رفتار برنامهریزی شده مشارکت در فعالیتهای ورزشی، وجود داشت (0/05 ≥ P).
نتیجهگیری: با آگاهیبخشی به مردم در خصوص اثرات مفید ورزش، میتوان به منظور تثبیت رفتار مشارکتی آنها در فعالیتهای ورزشی، جهت ارتقا و حفظ سلامت عمومی مردم برنامهریزی نمود.
روشها: این مطالعه از نوع همبستگی و از نظر شیوه جمعآوری اطلاعات، پیمایشی بود و به روش توصیفی انجام گردید. جامعه تحقیق متشکل از 120 هزار نفر از شرکتکنندگان زن و مرد در فعالیتهای ورزشی گروهی و انفرادی عمومی ارایه شده توسط شهرداری اصفهان بود که از بین آنها، 384 نفر نمونه (247 زن با میانگین سنی 14/1 ± 42/0 سال و 137 مرد با میانگین سنی 10/7 ± 46/0 سال) به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. به منظور جمعآوری دادهها، از پرسشنامههای سلامت عمومی Goldberg (General Health Questionnaire یا GHQ) و رفتار برنامهریزی شده کریمی و همکاران استفاده گردید. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی، آزمون رگرسیون و معادلات ساختاری در نرمافزارهای SPSS و Amos مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: ارتباط مثبت و معنیداری بین تمایل به انجام کار و رفتار برنامهریزی شده مشارکت در فعالیتهای ورزشی و همچنین، سلامت عمومی و رفتار برنامهریزی شده مشارکت در فعالیتهای ورزشی، وجود داشت (0/05 ≥ P).
نتیجهگیری: با آگاهیبخشی به مردم در خصوص اثرات مفید ورزش، میتوان به منظور تثبیت رفتار مشارکتی آنها در فعالیتهای ورزشی، جهت ارتقا و حفظ سلامت عمومی مردم برنامهریزی نمود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1400/4/14 | پذیرش: 1400/4/15 | انتشار: 1400/4/15
دریافت: 1400/4/14 | پذیرش: 1400/4/15 | انتشار: 1400/4/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |