دوره 18، شماره 4 - ( 10-1401 )
جلد 18 شماره 4 صفحات 296-288 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: IR.IAU.SHK.REC.1400.016
Ethics code: IR.IAU.SHK.REC.1400.016
هما مقیمی1 
، طیبه شریفی2 ، زهره لطیفی3 ، رضا احمدی4
، طیبه شریفی2 ، زهره لطیفی3 ، رضا احمدی4
1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4- استادیار، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2- دانشیار، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
3- دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4- استادیار، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
چکیده: (3357 مشاهده)
مقدمه: طلاق عاطفی یک واقعه ناخوشایند در زندگی زناشویی و شامل تغییرات عاطفی، شناختی، رفتاری، اجتماعی و حتی اقتصادی میباشد. در این راستا، بهرهگیری از رویکردهای درمانی جدید جهت بهبود و ترمیم طلاق عاطفی رو به افزایش است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه درمان گروهی غنیسازی روابط زناشویی و بخشودگی بر انگیزههای بینفردی مرتبط با خطاکاری زنان درگیر طلاق عاطفی انجام شد.
روشها: این مطالعه به صورت تجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه شاهد بود. جامعه آماری را تمام زنان دارای طلاق عاطفی که در سال 1400-1399 جهت دریافت خدمات مشاوره خانوادگی به کلینیکهای تحت حمایت سازمان بهزیستی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، تشکیل داد. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 60 زن انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش اول (20 نفر)، آزمایش دوم (20 نفر) و شاهد (20 نفر) قرار گرفتند. گروههای آزمایش، مداخله غنیسازی روابط زناشویی را در هفت جلسه و مداخله بخشودگی را در نه جلسه طی دو ماه دریافت کردند. دادهها به وسیله پرسشنامه طلاق عاطفی Guttman و مقیاس انگیزههای بینفردی مرتبط با خطاکاری (Transgression-Related Interpersonal Motivations Scale یا TRIM) McCullough و همکاران جمعآوری گردید و سپس با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: آموزش غنیسازی روابط زناشویی و بخشودگی، بر انتقامجویی و دوریگزینی زنان درگیر طلاق عاطفی مؤثر بود. همچنین، تفاوت معنیداری بین دو مداخله آموزشی در مرحله پسآزمون و پیگیری گزارش گردید؛ به این صورت که درمان غنیسازی روابط بر مؤلفه دوریگزینی و مداخله بخشودگی بر مؤلفه انتقامجویی تأثیر بیشتری داشت.
نتیجهگیری: میتوان از مداخلات انجام گرفته به عنوان راهکار مؤثری جهت بهبود عملکرد روانی زوجین دارای طلاق عاطفی در مراکز مشاوره خانواده، کلینکهای تخصصی و مراکز آموزشی پیش از ازدواج بهره برد.
روشها: این مطالعه به صورت تجربی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه شاهد بود. جامعه آماری را تمام زنان دارای طلاق عاطفی که در سال 1400-1399 جهت دریافت خدمات مشاوره خانوادگی به کلینیکهای تحت حمایت سازمان بهزیستی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، تشکیل داد. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، 60 زن انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه آزمایش اول (20 نفر)، آزمایش دوم (20 نفر) و شاهد (20 نفر) قرار گرفتند. گروههای آزمایش، مداخله غنیسازی روابط زناشویی را در هفت جلسه و مداخله بخشودگی را در نه جلسه طی دو ماه دریافت کردند. دادهها به وسیله پرسشنامه طلاق عاطفی Guttman و مقیاس انگیزههای بینفردی مرتبط با خطاکاری (Transgression-Related Interpersonal Motivations Scale یا TRIM) McCullough و همکاران جمعآوری گردید و سپس با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: آموزش غنیسازی روابط زناشویی و بخشودگی، بر انتقامجویی و دوریگزینی زنان درگیر طلاق عاطفی مؤثر بود. همچنین، تفاوت معنیداری بین دو مداخله آموزشی در مرحله پسآزمون و پیگیری گزارش گردید؛ به این صورت که درمان غنیسازی روابط بر مؤلفه دوریگزینی و مداخله بخشودگی بر مؤلفه انتقامجویی تأثیر بیشتری داشت.
نتیجهگیری: میتوان از مداخلات انجام گرفته به عنوان راهکار مؤثری جهت بهبود عملکرد روانی زوجین دارای طلاق عاطفی در مراکز مشاوره خانواده، کلینکهای تخصصی و مراکز آموزشی پیش از ازدواج بهره برد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی سلامت
دریافت: 1400/8/17 | پذیرش: 1401/5/4 | انتشار: 1401/10/15
دریافت: 1400/8/17 | پذیرش: 1401/5/4 | انتشار: 1401/10/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |