دوره 19، شماره 1 - ( 1-1402 )
جلد 19 شماره 1 صفحات 67-61 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
2- استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان و گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
3- استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
2- استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان و گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
3- استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی‌شهر، ایران
چکیده: (4170 مشاهده)
مقدمه: خودرستگاری‌بخش نوعی از روایات زندگی است که در آن صحنه‌های بد با نتایج خوب و یا هیجانات مثبت بازیابی می‌شود. صفات شخصیتی در الگوی پنج عاملی شامل «روان‌رنجورخویی، برون‌گرایی، تجربه‌پذیری، توافق‌پذیری و وجدان‌گرایی» می‌باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خودرستگاری‌بخش و صفات شخصیتی با برخی از ویژگی‌های روان‌شناختی شامل بهزیستی روان‌شناختی، انطباق‌پذیری شغلی، مولد بودن و هوش هیجانی بود.
روش‌ها: در این مطالعه، 57 بزرگسال ایرانی در دامنه سنی 22 تا 65 سال به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش‌نامه داستان زندگی، آزمون NEO، مقیاس مولد بودن Loyola (Loyola generativity scale یا LGS)، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی Ryff (Psychological well-being scale یا PWB)، مقیاس انطباق‌پذیری شغلی (Career Adapt-Abilities Scale یا CAAS) و پرسش‌نامه هوش هیجانی را تکمیل نمودند. پاسخ افراد به سؤالات پرسش‌نامه‌ها با استفاده از ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون گام به گام در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: ارتباط معنی‌داری بین خودرستگاری‌بخش و صفات شخصیتی با هر کدام از ویژگی‌های روان‌شناختی بیان شده وجود داشت. خودرستگاری‌بخش و صفات شخصیتی با بهزیستی روان‌شناختی، انطباق‌پذیری شغلی، مولد بودن و هوش هیجانی رابطه معنی‌داری را نشان داد و پیش‌بینی‌کننده آن‌ها بود.
نتیجه‌گیری: خودرستگاری‌بخش و برون‌گرایی پیش‌بینی‌کننده مولد بودن، روان‌رنجورخویی (به طور منفی) و توافق‌پذیری پیش‌بینی‌کننده بهزیستی روان‌شناختی، برون‌گرایی پیش‌بینی‌کننده انطباق‌پذیری شغلی و توافق‌پذیری پیش‌بینی‌کننده هوش هیجانی بود.
روش‌ها: در این مطالعه، 57 بزرگسال ایرانی در دامنه سنی 22 تا 65 سال به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسش‌نامه داستان زندگی، آزمون NEO، مقیاس مولد بودن Loyola (Loyola generativity scale یا LGS)، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی Ryff (Psychological well-being scale یا PWB)، مقیاس انطباق‌پذیری شغلی (Career Adapt-Abilities Scale یا CAAS) و پرسش‌نامه هوش هیجانی را تکمیل نمودند. پاسخ افراد به سؤالات پرسش‌نامه‌ها با استفاده از ضریب همبستگی Pearson و رگرسیون گام به گام در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: ارتباط معنی‌داری بین خودرستگاری‌بخش و صفات شخصیتی با هر کدام از ویژگی‌های روان‌شناختی بیان شده وجود داشت. خودرستگاری‌بخش و صفات شخصیتی با بهزیستی روان‌شناختی، انطباق‌پذیری شغلی، مولد بودن و هوش هیجانی رابطه معنی‌داری را نشان داد و پیش‌بینی‌کننده آن‌ها بود.
نتیجه‌گیری: خودرستگاری‌بخش و برون‌گرایی پیش‌بینی‌کننده مولد بودن، روان‌رنجورخویی (به طور منفی) و توافق‌پذیری پیش‌بینی‌کننده بهزیستی روان‌شناختی، برون‌گرایی پیش‌بینی‌کننده انطباق‌پذیری شغلی و توافق‌پذیری پیش‌بینی‌کننده هوش هیجانی بود.
واژه‌های کلیدی: ویژگی‌های شخصیتی، هوش هیجانی، بهزیستی روان‌شناختی، مولد بودن، انطباق‌پذیری شغلی، بزرگسال
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی سلامت
دریافت: 1401/2/20 | پذیرش: 1401/3/7 | انتشار: 1402/1/15
دریافت: 1401/2/20 | پذیرش: 1401/3/7 | انتشار: 1402/1/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |