دوره 22، شماره 1 - ( 1-1405 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 191-185 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 3400906
Ethics code: IR.MUI.RESEARCH.REC.1401.082
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Javaheri S, Amidi-Mazaheri M. Investigating the Factors Related to Physical Activity of Working Women in Isfahan University of Medical Sciences, Iran: Application of the Health Action Process Approach. J Health Syst Res 2026; 22 (1) :185-191
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1655-fa.html
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1655-fa.html
جواهری سمیه، عمیدی مظاهری مریم. بررسی عوامل مرتبط با فعالیت بدنی زنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان: کاربرد الگوی رویکرد فرایند اقدام بهداشتی. مجله تحقیقات نظام سلامت. 1405; 22 (1) :185-191
1- دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی و گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (59 مشاهده)
مقدمه: با توجه به شیوع کمتحرکی در بین زنان به ویژه زنان شاغل و خطرات و عوارض فردی، خانوادگی و اجتماعی آن، پژوهش حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با فعالیت بدنی در زنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با استفاده از الگوی فرایند اقدام بهداشتی (Health Action Process Approach یا HAPA) انجام شد.
روشها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی- مقطعی، 350 نفراز زنان شاغل دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به روش نمونهگیری سهمیهای انتخاب شدند و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و الگوی HAPA و پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از آزمونهای همبستگی Pearson/Spearman و One-way ANOVA در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: حدود نیمی از مشارکتکنندگان در گروه کمتحرک قرار داشتند. بین همه سازههای الگوی HAPA با فعالیت بدنی زنان ارتباط معنیداری وجود داشت که بیشترین همبستگی با سازه برنامهریزی عمل بود. سه سازه برنامهریزی عمل (001/0 > P، 379/1 = β)، درک خطر (001/0 > P، 472/0 = β) و خودکارامدی عمل (001/0 > P، 544/0 = β) پیشبینیکننده رفتار فعالیت بدنی بودند. انتظار پیامد زنان متأهل بیشتر از زنان مجرد و درک خطر و انتظار پیامد زنان هیأت علمی بیشتر از زنان کارمند بود.
نتیجهگیری: به منظور ارتقای فعالیت بدنی زنان شاغل، استفاده از الگوی HAPA و تأکید بیشتر بر سازههای برنامهریزی عمل، درک خطر و خودکارامدی عمل در مداخلات توصیه میشود.
روشها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی- مقطعی، 350 نفراز زنان شاغل دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به روش نمونهگیری سهمیهای انتخاب شدند و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و الگوی HAPA و پرسشنامه بینالمللی فعالیت بدنی را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از آزمونهای همبستگی Pearson/Spearman و One-way ANOVA در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: حدود نیمی از مشارکتکنندگان در گروه کمتحرک قرار داشتند. بین همه سازههای الگوی HAPA با فعالیت بدنی زنان ارتباط معنیداری وجود داشت که بیشترین همبستگی با سازه برنامهریزی عمل بود. سه سازه برنامهریزی عمل (001/0 > P، 379/1 = β)، درک خطر (001/0 > P، 472/0 = β) و خودکارامدی عمل (001/0 > P، 544/0 = β) پیشبینیکننده رفتار فعالیت بدنی بودند. انتظار پیامد زنان متأهل بیشتر از زنان مجرد و درک خطر و انتظار پیامد زنان هیأت علمی بیشتر از زنان کارمند بود.
نتیجهگیری: به منظور ارتقای فعالیت بدنی زنان شاغل، استفاده از الگوی HAPA و تأکید بیشتر بر سازههای برنامهریزی عمل، درک خطر و خودکارامدی عمل در مداخلات توصیه میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: 1402/6/28 | پذیرش: 1404/2/6 | انتشار: 1405/1/15
دریافت: 1402/6/28 | پذیرش: 1404/2/6 | انتشار: 1405/1/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
