دوره 22، شماره 1 - ( 1-1405 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 156-148 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فاطمه سادات ایزدخواه1 
، غلامرضا شریفیراد2 ، سیامک محبی2 ، احسان وصالی منفرد3 ، مریم براتی4 ، احمد راهبر5
، غلامرضا شریفیراد2 ، سیامک محبی2 ، احسان وصالی منفرد3 ، مریم براتی4 ، احمد راهبر5
1- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
2- استاد، گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
3- استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
4- استادیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
5- دانشیار، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
2- استاد، گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
3- استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
4- استادیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
5- دانشیار، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
چکیده: (510 مشاهده)
مقدمه: امروزه نقش تأثیر گذار سواد سلامت و فعالیتهای جسمانی در سلامت، پیشگیری و کنترل بسیاری از بیماریها از جمله دیابت ثابت شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رفتار پیادهروی بر اساس مدل اعتقاد بهداشتی (Health belief model یا HBM) در زنان مبتلا به دیابت و ارتباط آن با سواد سلامت در شهر قم انجام شد.
روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی، بر روی 300 نفر از زنان مبتلا به دیابت 30 تا 50 ساله مراجعهکننده به مراکز جامع سلامت در سال 1400 انجام شد. نمونهها به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای دموگرافیک، رفتار پیادهروی بر اساس HBM و سواد سلامت بزرگسالان (TOFHLA یا Test of functional health literacy in adults) جمعآوری گردید و با استفاده از آزمونهای توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین نمره رفتار پیادهروی در زنان مبتلا به دیابت در حد متوسط بود (7/50 درصد). ارتباط مثبت و معنیداری بین سواد سلامت کلی با سازههای حساسیت درک شده، شدت درک شده و منافع درک شده مشاهده شد (05/0 > P). بین سواد سلامت کل و پیادهروی نیز ارتباط مثبت و معنیداری وجود داشت (05/0 > P). مهمترین منبع کسب اطلاعات و راهنمایی برای رفتار پیادهروی زنان مبتلا به دیابت از طریق پزشک بود (60 درصد).
نتیجهگیری: افزایش سواد سلامت، میتواند تأثیر موانع درک شده (وزن، سن، وضعیت بیماری، مدت ابتلا به بیماری) در رفتار پیادهروی را کاهش دهد. همچنین، پزشکان و کادر بهداشت و درمان جزء افراد تأثیرگذار بر بیماران جهت افزایش آگاهی و راهنما برای عمل میباشند و باید درافزایش سواد سلامت بیماران به این نکته توجه کرد.
روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی، بر روی 300 نفر از زنان مبتلا به دیابت 30 تا 50 ساله مراجعهکننده به مراکز جامع سلامت در سال 1400 انجام شد. نمونهها به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای دموگرافیک، رفتار پیادهروی بر اساس HBM و سواد سلامت بزرگسالان (TOFHLA یا Test of functional health literacy in adults) جمعآوری گردید و با استفاده از آزمونهای توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین نمره رفتار پیادهروی در زنان مبتلا به دیابت در حد متوسط بود (7/50 درصد). ارتباط مثبت و معنیداری بین سواد سلامت کلی با سازههای حساسیت درک شده، شدت درک شده و منافع درک شده مشاهده شد (05/0 > P). بین سواد سلامت کل و پیادهروی نیز ارتباط مثبت و معنیداری وجود داشت (05/0 > P). مهمترین منبع کسب اطلاعات و راهنمایی برای رفتار پیادهروی زنان مبتلا به دیابت از طریق پزشک بود (60 درصد).
نتیجهگیری: افزایش سواد سلامت، میتواند تأثیر موانع درک شده (وزن، سن، وضعیت بیماری، مدت ابتلا به بیماری) در رفتار پیادهروی را کاهش دهد. همچنین، پزشکان و کادر بهداشت و درمان جزء افراد تأثیرگذار بر بیماران جهت افزایش آگاهی و راهنما برای عمل میباشند و باید درافزایش سواد سلامت بیماران به این نکته توجه کرد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: 1403/6/24 | پذیرش: 1403/7/7 | انتشار: 1405/1/15
دریافت: 1403/6/24 | پذیرش: 1403/7/7 | انتشار: 1405/1/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |