دوره 22، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 22 شماره 2 صفحات 285-277 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- کارشناس ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
2- دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
3- کارشناس ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی و دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
2- دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران
3- کارشناس ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی و دانشکده پرستاری و مامایی نسیبه، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
چکیده: (584 مشاهده)
مقدمه: افراد با سطح پایین‌تر سواد سلامت، اضطراب بیشتری را تجربه می‌کنند. پژوهش حاضر به منظور تعیین اضطراب سلامت در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بابل و بررسی ارتباط آن با سواد سلامت و برخی عوامل جمعیتی- اجتماعی انجام شد.
روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 321 نفر از دانشجویان جدیدالورود به صورت تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. اطلاعات به کمک پرسش‌نامه‌های اطلاعات دموگرافیک- اجتماعی، اضطراب سلامت و سواد سلامت جمع‌آوری گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های ANOVA، Independent t، 2c، رگرسیون تک متغیره و چند متغیره در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: 141 نفر (9/43 درصد) از دانشجویان شرکت‌کننده پسر و 180 نفر (1/56 درصد) از آنان دختر بودند. میانگین نمره کل اضطراب سلامت در دانشجویان، 36/5 ± 60/13 و نمره کل سواد سلامت، 87/24 ± 20/147 گزارش شد. تحلیل رگرسیونی نشان داد که دو متغیر سواد سلامت و اضطراب سلامت ارتباط معکوس و معنی‌داری داشتند (001/0 > P). همچنین، ارتباط معکوس سواد سلامت با دو بعد ابتلا به بیماری و پیامدهای منفی بیماری در اضطراب سلامت تأیید گردید (001/0 > P). در تحلیل تک متغیره، بعد نگرانی کلی سلامت معنی‌دار نبود، اما در تحلیل چند متغیره مشخص شد که به ازای یک واحد افزایش نمره سواد سلامت، نمره بعد نگرانی کلی سلامت به طور متوسط 01/0 واحد افزایش یافت (031/0 = P).
نتیجه‌گیری: افزایش سواد سلامت با کاهش اضطراب سلامت همراه است. اگرچه در تحلیل‌های تک متغیره تفاوت‌هایی بر اساس جنسیت و رشته تحصیلی مشاهده گردید، اما این روابط در مدل چند متغیره معنی‌دار نبود. بنابراین، مهم‌ترین عامل مرتبط با اضطراب سلامت، سطح سواد سلامت دانشجویان است. به نظر می‌رسد که ارتقای سواد سلامت از طریق برنامه‌های آموزشی، می‌تواند به کاهش اضطراب سلامت و بهبود وضعیت روانی دانشجویان کمک کند.
روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 321 نفر از دانشجویان جدیدالورود به صورت تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. اطلاعات به کمک پرسش‌نامه‌های اطلاعات دموگرافیک- اجتماعی، اضطراب سلامت و سواد سلامت جمع‌آوری گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های ANOVA، Independent t، 2c، رگرسیون تک متغیره و چند متغیره در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: 141 نفر (9/43 درصد) از دانشجویان شرکت‌کننده پسر و 180 نفر (1/56 درصد) از آنان دختر بودند. میانگین نمره کل اضطراب سلامت در دانشجویان، 36/5 ± 60/13 و نمره کل سواد سلامت، 87/24 ± 20/147 گزارش شد. تحلیل رگرسیونی نشان داد که دو متغیر سواد سلامت و اضطراب سلامت ارتباط معکوس و معنی‌داری داشتند (001/0 > P). همچنین، ارتباط معکوس سواد سلامت با دو بعد ابتلا به بیماری و پیامدهای منفی بیماری در اضطراب سلامت تأیید گردید (001/0 > P). در تحلیل تک متغیره، بعد نگرانی کلی سلامت معنی‌دار نبود، اما در تحلیل چند متغیره مشخص شد که به ازای یک واحد افزایش نمره سواد سلامت، نمره بعد نگرانی کلی سلامت به طور متوسط 01/0 واحد افزایش یافت (031/0 = P).
نتیجه‌گیری: افزایش سواد سلامت با کاهش اضطراب سلامت همراه است. اگرچه در تحلیل‌های تک متغیره تفاوت‌هایی بر اساس جنسیت و رشته تحصیلی مشاهده گردید، اما این روابط در مدل چند متغیره معنی‌دار نبود. بنابراین، مهم‌ترین عامل مرتبط با اضطراب سلامت، سطح سواد سلامت دانشجویان است. به نظر می‌رسد که ارتقای سواد سلامت از طریق برنامه‌های آموزشی، می‌تواند به کاهش اضطراب سلامت و بهبود وضعیت روانی دانشجویان کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار: 1405/4/1
دریافت: 1403/9/24 | پذیرش: 1404/6/23 | انتشار: 1405/4/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |