دوره 22، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 22 شماره 2 صفحات 250-243 |
برگشت به فهرست نسخه ها
راحله سموعی1 
، نرگس مشکینه2 ، شکوفه سموعی3
، نرگس مشکینه2 ، شکوفه سموعی3
1- استادیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه ورونا، ایتالیا
3- دکتری تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2- دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه ورونا، ایتالیا
3- دکتری تخصصی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
چکیده: (251 مشاهده)
مقدمه: امروزه شرایط زندگی به گونهای است که زنان بیشتری طیفهای گستردهای از وضعیت تأهل از جمله باقی ماندن در تجرد یا سرپرست خانوار بودن را تجربه میکنند. با توجه به اضافه شدن وظایف مرتبط با این نقشها به وظایف سنتی زنان، سلامت روانی و به دنبال آن سلامت اجتماعی آنها در معرض تغییر قرار میگیرد. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف مقایسه سلامت روانی- اجتماعی زنان بر حسب وضعیت تأهل و سرپرستی خانوار بودن آنها انجام شد.
روشها: این مطالعه به صورت مقطعی- تحلیلی بر روی 267 تن از زنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به صورت غیر احتمالی و با به کارگیری پرسشنامه سلامت عمومی Goldberg (General Health Questionnaire یا GHQ)، پرسشنامه سلامت اجتماعی Keyes و پرسشنامه خودساخته به منظور سنجش ویژگیهای فردی- اجتماعی، با مراجعه حضوری به واحدهای نمونه در محل کار آنها و جلب همکاری انجام شد. دادهها با استفاده از آزمونهای t، ANOVA و ضریب همبستگی Pearson در سطح 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میزان مشکلات در سلامت عمومی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در حد خفیف (45/13 ± 57/26) و میزان سلامت اجتماعی آنها در حد مناسب
(27/16 ± 97/96) گزارش گردید. بین سلامت روانی و سلامت اجتماعی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به تفکیک وضعیت تأهل و وضعیت سرپرستی خانواده آنها تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0 < P)، اما بین سلامت روانی و سلامت اجتماعی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، با رضایت و امنیت از وضعیت تأهل و سرپرستیشان رابطه مثبت و معنیداری وجود داشت (01/0 > P).
نتیجهگیری: اگرچه سلامت روانی- اجتماعی زنان شاغل دانشگاهی در تحقیق حاضر بر اساس وضعیت تأهل و سرپرستی آنها متفاوت نبود، اما رضایت و امنیت کمتر از متوسط گزارش شده، هشدار مهمی برای لزوم توجه به این جنبه از زندگی زنان میباشد.
روشها: این مطالعه به صورت مقطعی- تحلیلی بر روی 267 تن از زنان شاغل در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به صورت غیر احتمالی و با به کارگیری پرسشنامه سلامت عمومی Goldberg (General Health Questionnaire یا GHQ)، پرسشنامه سلامت اجتماعی Keyes و پرسشنامه خودساخته به منظور سنجش ویژگیهای فردی- اجتماعی، با مراجعه حضوری به واحدهای نمونه در محل کار آنها و جلب همکاری انجام شد. دادهها با استفاده از آزمونهای t، ANOVA و ضریب همبستگی Pearson در سطح 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میزان مشکلات در سلامت عمومی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در حد خفیف (45/13 ± 57/26) و میزان سلامت اجتماعی آنها در حد مناسب
(27/16 ± 97/96) گزارش گردید. بین سلامت روانی و سلامت اجتماعی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به تفکیک وضعیت تأهل و وضعیت سرپرستی خانواده آنها تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0 < P)، اما بین سلامت روانی و سلامت اجتماعی کارکنان زن دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، با رضایت و امنیت از وضعیت تأهل و سرپرستیشان رابطه مثبت و معنیداری وجود داشت (01/0 > P).
نتیجهگیری: اگرچه سلامت روانی- اجتماعی زنان شاغل دانشگاهی در تحقیق حاضر بر اساس وضعیت تأهل و سرپرستی آنها متفاوت نبود، اما رضایت و امنیت کمتر از متوسط گزارش شده، هشدار مهمی برای لزوم توجه به این جنبه از زندگی زنان میباشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی سلامت
دریافت: 1403/10/28 | پذیرش: 1404/5/19 | انتشار: 1405/4/15
دریافت: 1403/10/28 | پذیرش: 1404/5/19 | انتشار: 1405/4/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |