دوره 22، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 22 شماره 2 صفحات 294-286 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی داروسازی، گروه داروسازی بالینی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- استادیار، گروه داروسازی بالینی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- استادیار، گروه داروسازی بالینی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (228 مشاهده)
مقدمه: امروزه استفاده از مکملهای تغذیهای رو به گسترش است. پژوهش حاضر با تأکید بر سلامت دختران و زنان جوان، به دیدگاه مصرف مکمل و رابطه بین مصرف مکملهای غذایی و کیفیت زندگی در دانشجویان پرداخت.
روشها: این مطالعه مقطعی، در سال 1402 بین دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران انجام شد و پرسشنامه 378 نفر از آنان تحلیل گردید. دادهها با استفاده از پرسشنامه جمعیتشناختی و ابزار استاندارد ارزیابی مصرف مکمل Dietary Screener Questionnaire (DSQ) و شاخص کیفیت زندگی (SF-36) جمعآوری شد و دیدگاه مصرف مکمل به کمک چند سؤال از شرکتکنندگان پرسیده شد. دادهها در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: شیوع مصرف مکمل در بین شرکتکنندگان حدود 74 درصد بود. از بین مصرفکنندگان مکمل، 80 درصد معتقد بودند که مکملهای تغذیهای برای سلامتی ضروری است. تفاوت معنیداری بین رتبه امتیاز سلامت جسمانی و سلامت روحی بین مصرفکنندگان مکمل و غیر مصرفکنندگان مشاهده نشد (050/0 < P). با وجود رتبه و میانگین بالاتر برخی از ابعاد مختلف کیفیت زندگی در گروه مصرفکننده مکمل (050/0 < P)، این تفاوت تنها در بعد عملکرد فیزیکی معنیدار بود (020/0 = P). آزمون همبستگی فقط ارتباط معکوس بسیار ضعیفی را بین مصرف مکملهای حاوی منیزیم و امتیاز کلی سلامت عاطفی نشان داد (046/0 = P) و هیچ ارتباطی بین مصرف سایر مکملها با امتیازات کیفیت زندگی (سلامت جسمانی و سلامتی عاطفی) مشاهده نشد. اثر سایر متغیرها با استفاده از آزمون Linear Regression نشان داد که تحصیل در رشتههایی با گرایش غیر پزشکی، پیشبینیکننده معنیداری در کاهش امتیاز سلامت جسمی بود و افزایش سن و دارا بودن بیمارهای مزمن نیز منجر به کاهش امتیاز سلامت روحی شد (05/0 > P).
نتیجهگیری: آموزشهای لازم جهت استفاده از مکملهای تغذیهای در سطح جامعه ضروری است. سیاستهایی در رابطه با مصرف مناسب مکملهای غذایی باید اتخاذ گردد.
روشها: این مطالعه مقطعی، در سال 1402 بین دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران انجام شد و پرسشنامه 378 نفر از آنان تحلیل گردید. دادهها با استفاده از پرسشنامه جمعیتشناختی و ابزار استاندارد ارزیابی مصرف مکمل Dietary Screener Questionnaire (DSQ) و شاخص کیفیت زندگی (SF-36) جمعآوری شد و دیدگاه مصرف مکمل به کمک چند سؤال از شرکتکنندگان پرسیده شد. دادهها در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: شیوع مصرف مکمل در بین شرکتکنندگان حدود 74 درصد بود. از بین مصرفکنندگان مکمل، 80 درصد معتقد بودند که مکملهای تغذیهای برای سلامتی ضروری است. تفاوت معنیداری بین رتبه امتیاز سلامت جسمانی و سلامت روحی بین مصرفکنندگان مکمل و غیر مصرفکنندگان مشاهده نشد (050/0 < P). با وجود رتبه و میانگین بالاتر برخی از ابعاد مختلف کیفیت زندگی در گروه مصرفکننده مکمل (050/0 < P)، این تفاوت تنها در بعد عملکرد فیزیکی معنیدار بود (020/0 = P). آزمون همبستگی فقط ارتباط معکوس بسیار ضعیفی را بین مصرف مکملهای حاوی منیزیم و امتیاز کلی سلامت عاطفی نشان داد (046/0 = P) و هیچ ارتباطی بین مصرف سایر مکملها با امتیازات کیفیت زندگی (سلامت جسمانی و سلامتی عاطفی) مشاهده نشد. اثر سایر متغیرها با استفاده از آزمون Linear Regression نشان داد که تحصیل در رشتههایی با گرایش غیر پزشکی، پیشبینیکننده معنیداری در کاهش امتیاز سلامت جسمی بود و افزایش سن و دارا بودن بیمارهای مزمن نیز منجر به کاهش امتیاز سلامت روحی شد (05/0 > P).
نتیجهگیری: آموزشهای لازم جهت استفاده از مکملهای تغذیهای در سطح جامعه ضروری است. سیاستهایی در رابطه با مصرف مناسب مکملهای غذایی باید اتخاذ گردد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: 1404/2/30 | پذیرش: 1404/10/2 | انتشار: 1405/4/1
دریافت: 1404/2/30 | پذیرش: 1404/10/2 | انتشار: 1405/4/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |