مقدمه: استفاده از استخرهای شنا یکی از راه‌های انتقال عوامل عفونت‌های قارچی سطحی و جلدی است. این تحقیق با هدف تعیین میزان آلودگی قارچ‌های درماتوفیت، pH و ارزیابی میزان کلر باقی‌مانده در استخرهای سرپوشیده شهر یزد در سال 1388 انجام گرفت. روش‌ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی چهار استخر شنای سرپوشیده شهر یزد به صورت تصادفی انتخاب شدند. سپس تعداد 100 نمونه از نواحی مختلف استخر شنا با استفاده از روش موکت استریل نمونه‌گیری شدند. جهت جداسازی و تشخیص آلودگی قارچی درماتوفیتی از کشت بر روی محیط میکوزل آگار و تشخیص گونه‌های قارچی استفاده شد. همچنین میزان pH و کلر آزاد باقی‌مانده آب استخرها نیز اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: از مجموع 100 نمونه، 7 نمونه دارای کشت مثبت قارچ‌های بیماری‌زا درماتوفیتی بودند. این نمونه‌ها در نواحی مختلف استخرهای شنا از جمله رختکن، سونا و پاشویه وجود داشتند. قارچ‌های بیماری‌زا انسان‌دوست تریکوفیتون منتاگروفیت (6 مورد) و اپیدرموفیتون فلوکوزوم (1 مورد) از درماتوفیت‌های جدا شده و بیشترین موارد کشت مثبت مربوط به فصل تابستان بودند. میزان pH بین 8/7 تا 2/8 و میانگین کلر آزاد باقی‌مانده آب نیز از 4/0 تا 7/0 میلی‌گرم بر لیتر متغیر بود. نتیجه‌گیری: از آن جایی که جدا شدن آلودگی‌های قارچی درماتوفیتی انسان‌دوست از استخرهای مورد بررسی نشان‌دهنده انتشار عوامل قارچی بیماری‌زا از شناگران به محیط استخر می‌باشد؛ از این رو رعایت بهداشت فردی توسط شناگران، جلوگیری از ورود افراد دارای علایم بیماری‌های قارچی به استخر و انجام ضدعفونی مناسب‌تر محوطه در این استخرها ضرورت دارد. واژه‌های کلیدی: استخرهای شنا، آلودگی، درماتوفیت، کلر باقی‌مانده.

متن کامل [PDF 543 kb]   (1502 دریافت)