مقدمه: آموزش علوم پزشکی مستلزم وجود برنامه آموزشی کارآمد می‌باشد و اهمیت طرح درس در پیشبرد آموزش انکارناپذیر است. این مطالعه با هدف بکارگیری مدل تضمین آموزش در بررسی آگاهی و نگرش اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در مورد طرح درس در سال 1392 انجام شد. روش‌ها: تحقیق حاضر از نوع مطالعات توصیفی- تحلیلی می‌باشد که جامعه آماری مطالعه حاضر شامل کلیه اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان نفر بودند که به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه محقق ساخته در سه بخش شامل سؤالات دموگرافیک، سؤالات آگاهی (37 سؤال چهارگزینه‌ای) در قالب اجزا مدل تضمین آموزش و سؤالات نگرشی بود که روایی صوری، محتوی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها، از آزمون‌های استنباطی نظیر ضریب همبستگی پیرسون و آزمون تحلیل واریانس یک عاملی و T-test استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 18 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: میانگین نمره کل اعضای هیأت علمی شرکت‌کننده در مطالعه 14 (از 37) با انحراف معیار 2/8 بود در آیتم‌های اصول برنامه‌ریزی، محتوی و اهداف آموزشی اختلاف معنی‌داری بین اعضای هیأت علمی دانشکده‌ها وجود داشت. بیشترین نمره کل آگاهی به اعضای هیأت علمی با تحصیلات فوق تخصص و کمترین نمره به سطح تحصیلات تخصص اختصاص داشت و اعضای هیأت علمی مرد و زن به ترتیب کمترین و بیشترین نمره کل آگاهی را کسب کردند. در تمام آیتم‌های اجزا مدل تضمین آموزش اختلاف معنی‌داری بین اعضای هیأت علمی بر حسب سابقه کارگاه وجود داشت. میانگین نمره کل نگرشی اعضای هیأت علمی شرکت‌کننده در مطالعه 6/44 با انحراف معیار 4/3 بود. نتیجه گیری: اساتید دانشگاه از نظر آگاهی در وضعیت مناسبی قرار نداشتند اما نگرش نسبتا خوبی به طرح درس داشتند لزوم برنامه‌ریزی‌های دقیق و مداوم برای بهبود این مسأله ضروری است. کلیدواژه: طرح درس، هیأت علمی، نگرش، آگاهی، مدل تضمین آموزش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

متن کامل [PDF 286 kb]   (1557 دریافت)