مقدمه: سندرم فرسودگی شغلی خطرناکترین عامل تهدیدکننده سلامت شاغلین حرف بهداشتی درمانی است. این پژوهش با هدف تعیین رابطه فرسودگی شغلی و عملکرد بهورزان خانه‌های بهداشت آذربایجان شرقی انجام شد. روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع  تحلیلی- همبستگی است که در بین 89 بهورز استان آذربایجان شرقی انجام شد. داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد مازلاک و جکسون و همچنین چک لیست ارزیابی عملکرد خانه‌های بهداشت جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌آفزار آماری SPSS ویرایش 18 و بهره‌گیری از آزمون‌های هبستگی پیرسون و تی-تست و آنوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.. یافته‌ها: میزان فرسودگی شغلی بین بهورزان در حد متوسط و احتمال ابتلا به فرسودگی در بین آنها وجود داشت. بین فرسودگی شغلی و عملکرد و بین زیر مجموعه‌های فرسودگی شغلی شامل؛ مسخ شخصیت و تحلیل رفتگی هیجانی رابطه معنی‌دار وجود نداشت؛ ولی بین عملکرد با احساس عدم کفایت شخصی رابطه معکوس و معنی‌دار وجود داشت. نتیجه‌گیری: با اینکه در این مطالعه فرسودگی شغلی و عملکرد رابطه‌ای با هم نداشتند، لیکن نمی‌توان با قاطعیت تاثیر فرسودگی شغلی بر کارایی، اثربخشی و بهره‌وری در سازمان‌ها را رد کرد. لازم است به عوامل دیگری نیز که ممکن است بر فرسودگی شغلی یا عملکرد بهورزان تاثیر داشته باشد، توجه شود. واژه‌های کلیدی: فرسودگی شغلی، عملکرد، بهورز، خانه بهداشت

متن کامل [PDF 237 kb]   (2223 دریافت)