مقدمه:آموزش بالینی اثربخش از بخش‌های اساسی در آموزش پزشکی محسوب می‌شود. بررسی دیدگاه دانشجویان این عرضه، می‌تواند گام مؤثری در تدوین برنامه آموزش بالینی باشد. این مطالعه با هدف تعیین دیدگاه دانشجویان کارآموز و کارورز پزشکی در خصوص آموزش بالینی اثربخش صورت گرفته است. روش‌ها:در این مطالعه مقطعی کلیه دانشجویان کارآموز و کارورز دانشکده پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم (140 نفر) شرکت کردند. داده‌ها توسط پرسشنامه محقق ساخته روا و پایا در 6 حیطه خصوصیات فردی فراگیر، مدرس بالینی، محیط بالینی، برنامه‌ریزی آموزشی، ارزشیابی بالینی و امکانات رفاهی بر اساس مقیاس نگرش سنج لیکرت گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS به صورت توصیفی و تحلیلی بیان گردید. یافته‌ها:در این مطالعه، حیطه مؤثر بر آموزش بالینی به ترتیب، مدرس بالینی، خصوصیات فردی فراگیر، برنامه‌ریزی آموزشی، ارزشیابی بالینی، محیط بالینی و امکانات رفاهی بودند. همچنین مهمترین عامل مؤثر بر آموزش بالینی در حیطه خصوصیات فراگیر، اعتماد به نفس، در حیطه مدرس بالینی، تعهد و مسؤولیت‌پذیری، در حیطه محیط بالینی، نگرش مثبت به آموزش دانشجو، در حیطه برنامه‌ریزی آموزشی، کیفیت آموزش دانشجو، در حیطه ارزشیابی بالینی، وجود نظام ارزشیابی بالینی مدون و در حیطه امکانات رفاهی، وجود اتاق معاینه به دست آمد. بحث: دو حیطه مدرس بالینی و خصوصیات فردی فراگیر نسبت به سایر حیطه‌های دیگر از اهمیت بیشتری برخوردار بودند. لذا توجه به تقویت مدرسان بالینی در خصوص آموزش اثربخش و نیز تقویت علاقه و اعتماد به نفس دانشجویان در عرصه آموزش بالینی می تواند حائز اهمیت باشد. واژه‌های کلیدی: آموزش بالینی اثربخش، دانشجو، پزشکی، محیط بالینی    

متن کامل [PDF 171 kb]   (1545 دریافت)