مقدمه: اصفهان به لحاظ داشتن صنایع متعدد و ترافیک سنگین یکی از آلوده‌ترین شهرهای ایران می‌باشد. این تحقیق به منظور استفاده از ناخن به عنوان یک نشانگر زیستی جهت بررسی اثر آلودگی هوا بر شهروندان اصفهانی در مقایسه با شهروندان چادگانی انجام شد.روش‌ها: دو گروه 65 نفری در محدوده سنی 5 تا 50 سال شامل زنان و مردان در هر دو شهر انتخاب و حدود 1 گرم از ناخن هر یک از آن‌ها جمع‌آوری شد. نمونه‌ها پس از آماده سازی و هضم برای تعیین غلظت سرب توسط دستگاه جذب اتمی مورد آنالیز قرار گرفتند.یافته‌ها: آزمون آنالیز واریانس بر روی اطلاعات مربوط به سن، جنس ، شغل و مواجهه با سیگار در افراد انتخاب شده در دو شهر نشان داد که جمعیت انتخاب شده در دو شهر کاملاً یک‌دست و مشابه می‌باشند و اختلاف معنی داری بین غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه در دو شهر وجود دارد (001/0 ≥ P). میانگین غلظت سرب در ناخن ساکنین اصفهان و چادگان به ترتیب برابر 1037/0 و 0875/0 میلی گرم بر گرم به‌دست آمد.نتیجه‌گیری: با توجه به مشابه بودن جمعیت مورد مطالعه در دو شهر و عدم وجود اختلاف معنی‌دار بین میانگین غلظت سرب در ناخن با نوع شغل، جنس و مواجهه با سیگار در افراد مورد مطالعه، مشخص می‌شود که اختلاف معنی‌دار موجود بین میانگین غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه ساکن اصفهان و چادگان (001/0 ≥ P) مربوط به محل سکونت آن‌ها می‌باشد و بنابراین مواجه با آلاینده‌های هوا در شهر اصفهان بر روی غلظت سرب در ناخن افراد مورد مطالعه ساکن اصفهان مؤثر بوده است. بنابراین استفاده از ناخن به عنوان یک نشانگر بیولوژیک برای بررسی غلظت سرب ناشی از آلودگی هوا در شهر اصفهان مناسب می‌باشد.واژه‌های کلیدی: ناخن، سرب، نشانگر بیولوژیک ، ترافیک، آلودگی هوا، اصفهان، چادگان

متن کامل [PDF 611 kb]   (1504 دریافت)