مقدمه: هدف از انجام مطالعه حاضر، شناسایی عوامل مؤثر بر مصرف خودسرانه دارو در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز و عملکرد آن‌ها در این زمینه بود.روش‌ها: این مطالعه توصیفی– مقطعی با مشارکت 385 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز اجرا گردید. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه محقق ساخته جمع‌آوری شد. روایی پرسش‌نامه توسط 10 نفر از صاحب‌نظران بررسی و بعد از اعمال نظرات آنان، مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسش‌نامه نیز با استفاده از همسانی درونی بررسی و تأیید گردید (83/0 α =). ارتباط بین متغیرهای کیفی با استفاده از آزمون‌های Fisher exact و 2c در نرم‌افزار SPSS بررسی شد. 05/0 > P به عنوان سطح معنی‌داری آزمون‌ها در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میزان خوددرمانی در کل مطالعه 1/48 درصد (154 نفر) بود. همچنین، زنان بیشتر از مردان خوددرمانی انجام داده بودند (024/0 = P). ارتباط معنی‌داری بین رشته تحصیلی و میزان خوددرمانی مشاهده شد (035/0 = P). بیشترین علت خوددرمانی، تب و سردرد با 4/70 درصد، تجربه قبلی از بیماری با 6/41 درصد و خرید دارو از داروخانه در هنگام مصرف با 6/55 درصد بود. بیشترین داروهای مورد استفاده در خوددرمانی نیز به آنتی‌بیوتیک‌ها (60 درصد) و داروهای مربوط به سرماخوردگی (42 درصد) اختصاص داشت.نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان می‌دهد که میزان خوددرمانی در بین دانشجویان شیوع بالایی دارد. بنابراین، لازم است تلاش گردد تا با آموزش مناسب و اطلاع‌رسانی صحیح، مصرف خودسرانه داروها کاهش داده شود.

متن کامل [PDF 591 kb]   (1018 دریافت)