دوره 7، شماره 1؛ 1390

بررسي ارتباط عوامل اقتصادی– اجتماعی و پیامدهای مرتبط در مبتلايان به ديابت نوع 2

آذر طل, الهه توسلي, غلامرضا شريفي راد, داوود شجاعي زاده, ليلا آزاد بخت

چکیده


مقدمه: با عنايت به نقش عوامل اقتصادي- اجتماعي در ظهور بيماري‌هاي مزمن و ضرورت و اهميت توجه به اين بعد از بيماري‌ها از منظر سياست‌گذاران و مديران کلان سازمان‌هاي بهداشتي و درماني، اين پژوهش با هدف بررسي نقش عوامل فوق بر بيماري ديابت نوع 2 و پيامدهاي آن اجرا گردید تا یافته‌هاي آن در سياست‌گذاري سيستم بهداشتي و درماني مناسب براي پيش‌گيري از وقوع اين بيماري مفيد فايده باشد.

روش‌ها: اين پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي بود. آزمودني‌هاي پژوهش 384 نفر از بيماران ديابتي مراجعه كننده به یکی از مراكز ديابت شهر اصفهان بودند که به روش نمونه‌گيري به صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. جهت جمع‌آوري اطلاعات، از پرسش‌نامه استفاده شد و داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي آماري Chi Square و تست Fisher تجزيه و تحليل گردید.

یافته‌ها: نتايج حاصل از پژوهش نشان داد که 1/52 درصد افراد مرد و 9/47 درصد زن بودند. بين تعداد پيامد ديابت، گروه سني، سطح تحصيلات، وضعيت اشتغال، نوع ارتباط با اعضای خانواده، دفعات ارتباط و ايجاد امنيت خاطر در بيمار ديابتي توسط خانواده، نحوه گذراندن اوقات فراغت، وضعيت سلامتي، سال‌هاي ابتلا به ديابت، استعمال دخانيات، نوع درمان، مصرف غذاي سرخ کردني و گروه درآمدي (001/0 > P)، احساس امنيت در محل زندگي و ارتباط در محل زندگي (002/0 > P) و نیز مصرف روزانه گروه سبزيجات (02/0 > P) از نظر آماري ارتباط معني‌داري مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: به نظر مي‌رسد به کارگيري استراتژي‌هاي کمکي و منابع حمايتي در افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن به خصوص دیابت، مسأله‌اي حياتي است. استراتژي‌هاي توانمند سازي باعث ايجاد تغييرات فاحش در افراد مي‌شود تا انتظارات مثبت، اميد، عزت نفس و اطمينان خود را افزايش دهند؛ اين همان راهکاري است که لازم است در بيماران ديابتي به منظور کنترل هر چه بهتر بيماري و انواع مختلف عوارض آن به کار گرفته شود.

واژه‌های کلیدی: دیابت نوع 2، عوامل اقتصادی– اجتماعی، حمايت اجتماعي، پيامدهاي ديابت.


تمام متن:

PDF