تأثیر روابط خانوادگی بر بهداشت روانی فرزندان در شهر اصفهان

منصور حقیقتیان, فرشته حقیقت, سید رسول قریشی, پروانه محسنی‌پور, Mansour Haghighatian, Fereshteh Haghighat, Seyed Rasol Ghoreishi, Parvaneh Mahsenipoor

چکیده


مقدمه: خانواده با فراهم نمودن روابط نزدیک و مثبت می‌تواند نقش مؤثری بر ارتقای بهداشت روانی افراد داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر روابط خانوادگی بر سلامت روانی جوانان اصفهان در سال 1388 صورت گرفت.

روش‌ها: روش پژوهش پیمایش و ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسش‌نامه 80 سؤالی بود. جامعه آماری تحقیق شامل همه جوانان
19-15 ساله شهر اصفهان بود که از بین آن‌ها 384 نفر با شیوه نمونه‌گیری سهمیه‌ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش سلامت روانی از پرسش‌نامه 28 سؤالی سازمان بهداشت جهانی (88/0 = ضریب پایایی) و برای سنجش روابط خانوادگی از شش شاخص مشارکت، اعتماد، انسجام، حمایت اقتصادی، حمایت عاطفی و کنترل و نظارت خانواده (90/0 = ضریب پایایی) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات مربوط به متغیرهای وابسته و مستقل، از روش‌های آماری ضریب همبستگی، ضریب تعیین، آزمون تحلیل واریانس و برای بررسی روابط علی بین متغیرها از معادله ساختاری استفاده شد.

یافته‌ها: روابط خانوادگی سازنده، تأثیر مثبت و معنی‌داری بر سلامت روانی افراد داشتند (63/0 = α). تأثیر مؤلفه‌های روابط خانوادگی نیز همگی مثبت و معنی‌دار بودند (اعتماد 255/0 = 2R، حمایت اقتصادی 201/0 = 2R، حمایت عاطفی 184/0 = 2R، انسجام 192/0 = 2R، مشارکت 116/0 = 2R، کنترل و نظارت خانواده 116/0 = 2R). همچنین پایگاه اقتصادی- اجتماعی خانواده بر سلامت روانی جوانان تأثیر مثبت و معنی‌دار داشت، ولی بین جنسیت و سلامت روانی رابطه معنی‌دار وجود نداشت.

نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که متغییرهای اساسی در خانواده‌‌های همگن و همسو تأثیر مثبت شایانی بر سلامت بچه‌‌ها دارد. بنابراین لازم است که خانواده‌ها تلاش کنند چنین ارتباطات مثبت در خانواده ایجاد کنند. همان طور که در سایر گروه‌ها نیز نشان داده شد، ارتباطات مثبتی بین سلامت روان و روش کار همگن در مدارس برای دانش‌آموزان وجود دارد.

واژه‌های کلیدی: روابط خانوادگی، سلامت روانی، مشارکت، اعتماد، انسجام، حمایت خانواده، نظارت و کنترل.


تمام متن: PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.