دوره 13، شماره 2، 1396 (شماره در حال تکمیل):146-150

بررسی فرهنگ ایمنی بیمار در یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز در سال 1394

مهدي جهانگيري, هانيه حق شناس, سکينه ملکي, محمد قرباني, مهديه دليخون

چکیده


مقدمه: توسعه فرهنگ ایمنی، عنصر اصلی بسیاری از برنامه‌های ایمنی بیمار در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی به شمار می‌رود. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی فرهنگ ایمنی بیمار در یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز بود.

روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی بود که بر روی 210 نفر از کارکنان بالینی یکی از بیمارستان‌های شهر شیراز انجام شد. ابزار پژوهش، ویرایش فارسی پرسش‌نامه اصلاح شده Stanford (Modified Stanford Instrument یا MSI) بود که پس از تأیید روایی و پایایی (74/0 = α) مورد استفاده قرار گرفت. فرهنگ ایمنی بیمار در چهار سطح ضعیف (125-101)، متوسط (150-126)، خوب (175-151) و عالی (200-176) طبقه‌بندی گردید. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: میانگین سن و سابقه کار مشارکت کنندگان به ترتیب 68/11 ± 60/28 و 68/11 ± 80/4 سال بود. میانگین نمره فرهنگ ایمنی در مطالعه حاضر 806/0 ± 140/150 به دست آمد. از میان متغیرهای مورد بررسی، ارتباط معنی‌داری بین نمره فرهنگ ایمنی با شغل، بخش‌های مختلف بیمارستان و سن مشاهده شد (050/0 > P). بیشترین سطح فرهنگ ایمنی نیز به ترتیب به بخش‌های آزمایشگاه، رادیولوژی و جراحی اختصاص داشت.

نتیجه‌گیری: اگرچه وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان مورد بررسی در سطح خوبی ارزیابی گردید، اما به منظور ارتقای آن به سطح عالی، ضروری است مداخلات مورد نیاز از جمله آموزش مداوم کارکنان و بهبود مستمر نظام حاکمیت بالینی توسط بیمارستان برنامه‌ریزی و اجرا گردد.


واژگان کلیدی


فرهنگ ایمنی؛ بیمارستان؛ ایران

تمام متن:

PDF