دوره 13، شماره 2، 1396 (شماره در حال تکمیل):156-163

بررسی رابطه هوش هیجانی با سلامت عمومی، خودکارامدی، خودتنظیمی و عزت نفس دانش‌آموزان دبیرستان‌های دولتی شهر اصفهان

حسين شهنازي, نرگس جليلي پور, اکبر حسن‌زاده

چکیده


مقدمه: اهمیت توجه به هوش هیجانی در نوجوانان نسبت به گذشته افزایش چشمگیری داشته است و باید مؤلفه‌های گوناگون آن مانند سلامت عمومی، خودکارامدی، خودتنظیمی و عزت نفس تقویت گردد. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین ارتباط میان هوش هیجانی با سلامت عمومی، خودکارامدی، خودتنظیمی و عزت نفس دانش‌آموزان پایه دوم متوسطه دبیرستان‌های دولتی شهر اصفهان بود.

روش‌ها کار: این مطالعه از نوع توصیفی- تحلیلی بود که به روش مقطعی بر روی 240 دانش‌آموز دوره دوم متوسطه دوم شهر اصفهان در سال 1394 انجام گردید. آزمودنی‌ها به روش نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌های دموگرافیک، هوش هیجانی Shiring، سلامت عمومی Goldberg، خودتنظیمی، خودکارامدی عمومی Sherer (Sherer General Self-Efficacy Scale یا SGSES) و عزت نفس Coopersmith (Coopersmith Self-Esteem Inventories یا CSEI) را تکمیل نمودند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی Pearson، Spearman و Independent t در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: بر اساس آزمون همبستگی، هوش هیجانی با خودکارامدی (001/0 = P)، عزت نفس (001/0 = P) و سلامت عمومی (001/0 = P) ارتباط معنی‌داری داشت، اما ارتباط آن با خودتنظیمی معنی‌دار نبود (221/0 = P).

نتیجه‌گیری: توجه به بهبود هوش هیجانی با توجه به جنسیت می‌تواند در بهبود مهارت‌های خودکارامدی، عزت نفس، سلامت عمومی و مهارت خودتنظیمی برای تدوین برنامه‌های آموزشی دانش‌آموزان حایز اهمیت باشد.


واژگان کلیدی


هوش هیجانی؛ سلامت عموم؛ خودکارامدی؛ خودتنظیم؛ عزت نفس

تمام متن:

PDF