حذف آنتراسن از محیط های آبی با استفاده از نانوذرات مغناطیسی Fe3O4اصلاح شده به وسیله پلیمرهای دندریمر و لیگاند4 –آمینوفنول

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

شهرزاد علیان نژادی
امیرحسام حسنی
همایون احمدپناهی
سید مهدی برقعی

چکیده

مقدمه و هدف  : آنتراسن از آلاینده های آلی و مقاوم در محیط زیست است که به علت داشتن خواص سمی و سرطان زایی آسیب های شدیدی را به سلامت انسان وارد می کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی کارایی نانوجاذب دندریمری مغناطیسی برای حذف آنتراسن از محیط های آبی انجام گردید.  


روش ها : در این مطالعه نانوذرت اکسید آهن سنتز شده به وسیله شاخه های دندریمر و لیگاند سطحی 4- آمینوفنول اصلاح شد. آنالیزهای FTIR ، XRD  و SEM برای بررسی خصوصیات نانوجاذب استفاده شدند. در ادامه پارامترهای مختلف در فرایند جذب به صورت ناپیوسته و در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد و توانایی جاذب در استفاده مجدد از آن مورد آزمایش قرار گرفت. غلظت باقیمانده آنتراسن در محلول آبی توسط دستگاه اسپکتروفتومتر خوانده شد. 


یافته ها :  نتایج بهینه سازی نشان داد که حداکثر ظرفیت جذب جاذب  تحت شرایط بهینه (pH  برابر با 7 ، غلظت آنتراسن 20 میلی گرم بر لیتر ،دوز جاذب 5/0 گرم بر لیتر و زمان تماس30 دقیقه) برابر 83 میلی گرم بر گرم است.  تطابق داده ها با مدل های مختلف ایزوترم نشان داد که داده های تعادلی به خوبی توسط مدل لانگمویر توصیف می شوند. همچنین فرایند جذب با مدل سینتیک شبه درجه دوم همپوشانی بیشتری نشان داد.


 نتیجه گیری : نتایج بیانگر این است که نانوساختار سنتز شده جاذبی با ظرفیت جذب بالا ، قابل بازیابی و کارآمد برای حذف آنتراسن از محلول های آبی است

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ارجاع به مقاله
علیان نژادیش., امیرحسام حسنی, احمدپناهیه., & برقعیس. م. (2020). حذف آنتراسن از محیط های آبی با استفاده از نانوذرات مغناطیسی Fe3O4اصلاح شده به وسیله پلیمرهای دندریمر و لیگاند4 –آمینوفنول. تحقیقات نظام سلامت, 15(4). Retrieved از http://hsr.mui.ac.ir/index.php/jhsr/article/view/3837
نوع مقاله
مقاله پژوهشی اصیل