fa به کارگیری مدل شفایافتگی انعطاف‌پذیر در بررسی عوامل مؤثر بر بقای بیماران غیر شفا یافته مبتلا به سرطان کولون آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: جراحی، بهترین راه درمانی برای سرطان کولورکتال است، اما عود در نرخ ثابتی مطابق با مرحله بیماری رخ می‌دهد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی عوامل مؤثر بر بقای بیماران غیر شفایافته مبتلا به سرطان کولون مراجعه‌کننده به مرکز تحقیقات سرطان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان طی سال‌های 1380 تا 1390 بود.روش‌ها: در این پژوهش هم‌گروهی تاریخی، 146 بیمار مبتلا به سرطان کولون وارد مطالعه شدند. اطلاعات مورد نیاز از پرونده پزشکی بیماران استخراج گردید. جهت بررسی عوامل مؤثر بر بقا، از مدل شفایافتگی انعطاف‌پذیر استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار Stata مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: از 146 بیمار، عود در 29 مورد (9/19 درصد) مشاهده شد. میانه بقای بدون عود، 87/19 ماه و نسبت شفایافتگی 71 درصد به دست آمد. متغیر Carcinoembryonic antigen (CEA) تأثیر معنی‌داری بر بقای بیماران غیر شفایافته داشت (050/0 > P). با توجه به ضرایب رگرسیونی به دست آمده، کلیه متغیرها به جزء همی‌کولکتومی راست، اثر افزایشی را بر کسر شفایافتگی نشان دادند.نتیجه‌گیری: حضور افراد شفایافته در داده‌ها، باعث مسطح شدن نمودار Kaplan-Meier می‌شود. در چنین شرایطی، استفاده از مدل‌های شفایافتگی به منظور بررسی جداگانه اثر عوامل بر کسر شفایافتگی و بقای افراد مستعد، مناسب است. Background: Surgery is the best treatment for colorectal cancer, but recurrence occurs at a steady rate according to the stage of disease. The aim of this study was to investigate the factors influencing the survival of patients with colon cancer who referred to cancer research center affiliated to Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran, during 2001 to 2011.Methods: In this historical cohort study, 146 patients with colon cancer were enrolled. The required information was collected from patients&rsquo; medical records. To investigate the factors influencing survival, flexible healing model was used. Data were analyzed by Stata software.Findings: Of 146 patients enrolled in the study, recurrence was observed in 29 cases (19.9%). Median of survival without recurrence was 19.87 months and healing rate was 71%. The carcinoembryonic antigen (CEA) variable had a significant effect on the survival of uncured patients (P < 0.05). Regarding the obtained regression coefficients, all variables, except for right hemicolectomy, had an increasing effect on healing fraction.Conclusion: The presence of cured people in the data contributes to the flattening of the Kaplan-Meier chart. In such a situation, the use of healing models is appropriate to examine the effect of factors on healing fraction and survival of uncured individuals separately. تحلیل بقا, سرطان کولون, عود, 215 220 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-919&slc_lang=fa&sid=1 Mehdi Tazhibi مهدی تذهیبی Yes Associate Professor, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشیار، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mahboubeh Ayoubi-Sereshbaderani محبوبه ایوبی سرشبادرانی No Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran کارشناس ارشد، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Fariborz Mokarian فریبرز مکاریان No Assistant Professor, Department of Clinical Oncology, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران