fa بررسی نوع و تراکم بیوآئروسل‌های قارچی در هوای بخش‌های مختلف سه بیمارستان آموزشی- درمانی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: بیمارستان‌ها با توجه به پتانسیل بالای دانسیته میکروبی و سطح پایین ایمنی تعدادی از بیماران می‌توانند به‌عنوان یکی از مستعدترین مکان‌ها برای شیوع عفونت‌های مرتبط با بیوآئروسل‌ها باشند. در این راستا، بررسی نوع و تراکم بیوآئروسل‌های قارچی، پایش ادواری و کنترل مستمر در بیمارستان‌ها می‌تواند نقش مؤثری در کنترل عفونت‌های بیمارستانی داشته باشد. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف بررسی نوع و تراکم بیوآئروسل‌های قارچی در هوای بخش‌های مختلف سه بیمارستان آموزشی- درمانی انجام شد. روش‌‌ها: در این پژوهش توصیفی- مقطعی، 272 نمونه از بخش‌های منتخب با تأکید بر بخش‌های ویژه سه بیمارستان آموزشی- درمانی از زمستان سال 1394 تا بهار سال 1395 با استفاده از نمونه‌بردار Quick Take 30 بر مبنای روش استاندارد0800  NIOSH (National Institute for Occupational Safety and Health) و نمونه‌برداری تک‌مرحله‌ای Anderson تهیه شدند و پس از تشخیص با استفاده از روش‌های استاندارد، بررسی گردیدند. یافته‌ها: میانگین تراکم قارچ‌ها در هوای بیمارستان‌های H1، H2 و H3 به‌ترتیب 96، 65 و 44 کلنی در هر متر مکعب از هوا بود. بر این اساس، کیفیت هوای بخش‌های مختلف هر سه بیمارستان از نظر حضور بیوآئروسل‌های قارچی مطابق با استاندارد EU GMP (European :union: Good Manufacturing Practice) در سطح آلودگی متوسط قرار داشت. همچنین، بین تراکم قارچ‌ها در هوای داخل و تعداد افراد حاضر در نقاط مختلف بیمارستان‌هایH1  و H3 همبستگی قوی مشاهده گردید. با استناد به یافته‌های تشخیصی، پنی‌سیلیوم، آسپرژیلوس، کلادسپوریوم و آلترناریا از گونه‌های غالب در بیمارستان‌های مورد مطالعه بودند. نتیجه‌گیری: پایش ادواری و کنترل مستمر هوای بیمارستان‌ها از نظر آلودگی به بیوآئروسل‌های قارچی از طریق تشکیل کمیته‌های فعال کنترل عفونت و بهداشت محیط می‌بایست در اولویت کارهای مدیریت بیمارستانی قرار گیرد. Background: Hospitals are among the most susceptible places to the distribution of bioaerosol-related infections given their potential for a high microbial density and Low immunity of a number of patients. Accordingly, the investigation of the types and concentration of fungal bioaerosols, as well as the implementation of periodic monitoring and constant control, in hospitals can play a significant role in controlling nosocomial infections. Regarding this, the aim of the present study was to investigate the types and concentration of fungal bioaerosols in the indoor air of different units of three teaching hospitals. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted on 272 samples obtained from selected units, with an emphasis on the special units of three teaching hospitals, during the first six months of 2016. The sampling was performed using the Quick Take 30 sampler according to a standard method recommended by the National Institute for Occupational Safety and Health (0800), as well as the Andersen single-step sampler. After identification by standard methods, they were analyzed. Findings: The mean fungal concentrations were estimated at 96, 65, and 44 CFU/m3 in the H1, H2, and H3 hospitals, respectively. Accordingly, the air quality of the different units under investigation was ranked intermediate based on the standard of the European :union: Good Manufacturing Practice. The results demonstrated a strong correlation between population density and fungal concentration in the indoor air of H1 and H3 hospitals. Based on diagnostic findings, Penicillium, Aspergillus, Cladosporium, and Alternaria species were the most common fungi in the studied hospitals. Conclusion: Based on the findings, the periodic monitoring and constant control of fungal bioaerosols in the indoor air of hospitals should be prioritized in the hospital management process. This end can be accomplished by the establishment of active committees controlling infection and environmental health. 33 41 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-970&slc_lang=fa&sid=1 Kambiz Diba کامبیز دیبا 100319475328460012478 100319475328460012478 Yes Associate Professor, Department of Medical Mycology, School of Medicine, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دانشیار، گروه قارچ‌شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Maryam Shahpalangi مریم شاهپلنگی 100319475328460012479 100319475328460012479 No MSc, Department of Environmental Health, School of Health, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran کارشناس ارشد، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Fahim Amini فهیم امینی 100319475328460012480 100319475328460012480 No MSc, Department of Environmental Health, School of Health, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran کارشناس ارشد، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Ali Ahmad Aghapour علی احمد آقاپور 100319475328460012481 100319475328460012481 No Associate Professor, Department of Environmental Health, School of Health, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دانشیار، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران Hassan Khorsandi حسن خرسندی 100319475328460012482 100319475328460012482 No Associate Professor, Department of Environmental Health, School of Health, Urmia University of Medical Sciences, Urmia, Iran دانشیار، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران