Journal of Health System Research

fa بررسی امکان استفاده مجدد از پساب تصفیه‌خانه فاضلاب شهرستان بروجن برای مصارف کشاورزی و آبیاری Investigating the Feasibility of Reuse of Effluent from Wastewater Treatment Plant in Borujen City, Iran, for Agricultural and Irrigation Uses مهندسی بهداشت محیط Environmental Health Engineering پژوهشي Research مقدمه: امروزه با توجه به گسترش فعالیت‌های کشاورزی و وقوع خشکسالی‌های پیاپی، استفاده از پساب‌های شهری برای مصارف کشاورزی، راه‌حل مناسب و اقتصادی می‌باشد. با این حال، استفاده ایمن و مسؤولانه از این منابع مهم و حیاتی است. با توجه به این که از پساب تصفیه&rlm;خانه&rlm; فاضلاب شهری بروجن جهت آبیاری محصولات سیب‌زمینی، یونجه و گندم به صورت غرقابی استفاده می‌شود، در پژوهش حاضر امکان استفاده مجدد از پساب این تصفیه‌خانه مورد بررسی قرار گرفت. روش‌ها: در این مطالعه صورت توصیفی- تحلیلی که به مدت 6 ماه انجام گردید، خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و میکروبی پساب تصفیه‌خانه فاضلاب شهری بروجن طبق روش‌های استاندارد آزمایش‌های آب و فاضلاب اندازه‌گیری شد و با استاندارد سازمان حفاظت محیط ‌زیست ایران و سازمان جهانی خوار و بار و کشاورزی (FAO یا Food and Agriculture Organization) مورد مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین غلظت شاخص‌های اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (Biochemical oxygen demand-5 یا BOD5)، اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (Chemical oxygen demand یا COD)، کل جامدات محلول (Total dissolved solids یا TDS) در پساب مورد بررسی به ترتیب 17/1 ± 00/10، 10/4 ± 19/39 و 70/8 ± 17/513 میلی‌گرم در لیتر بود. میانگین شاخص‌های شیمیایی کلرور، سولفات، فسفات، نیترات، نیتریت، سدیم، منیزیم، کلسیم، بی‌کربنات، کربنات و میانگین فلزات سنگین و قلیاییت پساب در محدوده‌ استانداردهای استاندارد سازمان حفاظت محیط ‌زیست ایران و FAO قرار داشت. میانگین کدورت NTU، 47/16 ± 27/54 بود. این پساب از نظر نسبت جذب سدیم (Sodium adsorption ratio یا SAR) در گروه آب‌های عالی و از نظر هدایت الکتریکی در گروه آب‌های قابل قبول قرار داشت. میانگین غلظت فلزات سنگین کمتر از استاندارد تعیین شده بود. میانگین شاخص‌های کلیفرم‌ کل و کلیفرم مدفوعی بیش از استاندارد تعیین شده گزارش گردید. همچنین، در پساب خروجی تخم ‌انگل شناسایی نشد. نتیجه‌گیری: میانگین شاخص‌های شیمیایی پساب تصفیه‌خانه فاضلاب شهر بروجن در محدوده‌ استانداردهای استفاده از پساب در کشاورزی قرار دارد. با این حال، غلظت شاخص‌های بیولوژیکی پساب بالاتر از حد استاندارد بود و در صورت تصفیه بیشتر از نظر میکروبی، می‌توان از آن برای آبیاری محصولات کشاورزی خوراکی استفاده کرد Background: Today, due to the expansion of agricultural activities and the occurrence of successive droughts, the utilization of urban effluents for agricultural purposes is a suitable and economical way. However, the safe and responsible use of these resources is essential. Given that the municipal wastewater treatment effluent of Borujen City, Iran, is used to irrigate potato, alfalfa, and wheat products in the form of flood irrigation, the purpose of this study is to investigate the possibility of reusing the effluent of this wastewater treatment plant for agricultural irrigation. Methods: In this descriptive-analytical study, the physical, chemical, and microbial properties of the effluent of Borujen municipal wastewater treatment plant were measured according to the standard methods for the examination of water and wastewater, for 6 months and then were compared with the standard of Institute of Standards and Industrial Research of Iran and the Food and Agriculture Organization (FAO). Findings: The mean concentrations of five-day biological oxygen demand (BOD5), chemical oxygen demand (COD), and total dissolved solids (TDS) parameters in the effluent were 10.00 ± 1.17, 39.19 ± 4.10, and 513.17 ± 8.70 mg/l, respectively. The average of chemical parameters including Cl-, SO42-, PO43-, NO3-, NO2-, Na, Mg, Ca, HCO3-, CO32-, alkalinity, and the average concentration of heavy metals and effluent alkalinity were within the standard range of Industrial Research of Iran and FAO. The average turbidity in the effluent was 54.27 ± 16.47 nephelometric turbidity unit (NTU). This effluent, in terms of sodium adsorption ratio (SAR), was in excellent water group and in terms of electrical conductivity (EC) was in the acceptable water group. The average concentration of heavy metals was less than the permissible level for these metals. The mean concentrations of total coliform and fecal coliform were higher than the standard set for these parameters. Moreover, no parasite eggs were detected in the effluent. Conclusion: The average chemical parameters of effluent of Borujen wastewater treatment plant were within the standards of effluent use in agriculture. However, the concentration of biological parameters of the effluent was higher than the standard level; and in case of more microbiological purification, it can be used for irrigation of edible agricultural products استفاده مجدد, تصفیه‌خانه فاضلاب, کشاورزی, ایران Reuse, Waste water, Agriculture, Iran 66 74 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-167-1&slc_lang=fa&sid=1 Abbas Khodabakhshi عباس خدابخشی khodabakhshi16@gmail.com 100319475328460012709 100319475328460012709 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Fazel Mohammadi-Moghadam فاضل محمدی مقدم fazel.health@gmail.com 100319475328460012710 100319475328460012710 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Khatereh Motaghi خاطره متقی motakh7@gmail.com 100319475328460012711 100319475328460012711 No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Farideh Bagherzadeh فریده باقرزاده farideh.b71@gmail.com 100319475328460012712 100319475328460012712 Yes Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران