Journal of Health System Research

fa اثر دستکاری طول دوره تمرینات چشم ساکن بر یادگیری یک مهارت مهاری در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی The Effect of Quiet Eye Training Period Manipulation on Interceptive Skill Learning in Children with Developmental Coordination Disorder پژوهشي Research مقدمه: پژوهش حاضر با هدف اثر دستکاری طول دوره تمرینات چشم ساکن بر یادگیری یک مهارت مهاری در کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی (Developmental coordination disorder یا DCD) انجام گردید. روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و دوره پیگیری 14 روزه بود. جامعه آماری متشکل از دختران 6 ساله دارای DCD مهدکودک‌ دانشگاه اصفهان بود که به روش هدفمند و با استفاده از نسخه دوم مجموعه آزمون ارزیابی مهارت حرکتی کودکان (Movement Assessment Battery for Children-2 یا MABC-2)، 45 کودک دارای DCD انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان بر اساس نمرات پیش‌آزمون (عملکرد)، در سه گروه 15 نفره تمرینات چشم ساکن پایه، چشم ساکن کوتاه‌مدت و چشم ساکن بلندمدت قرار گرفتند. در مرحله پیش‌آزمون، نمونه‌ها اقدام به دریافت 10 کوشش کیسه لوبیا نمودند. مرحله اکتساب در 18 جلسه و هر جلسه 10 کوشش انجام گرفت. پس از اتمام آخرین جلسه تمرینی، در مرحله پس‌آزمون و در دو هفته بی‌تمرینی در مرحله پیگیری، شرکت‌کنندگان اقدام به دریافت 10 کوشش کیسه لوبیا کردند. در هر یک از مراحل، اطلاعات بینایی به وسیله دستگاه ردیابی چشم و دقت پرتاب نیز توسط محقق ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون Repeated measures ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: هر سه نوع تمرین چشم ساکن پایه، چشم ساکن کوتاه‌مدت و چشم ساکن بلندمدت، تأثیر معنی‌داری بر مهارت دریافت کردن و طول دوره چشم ساکن داشت (0/05> P). همچنین، تمرینات چشم ساکن بلندمدت، دارای اندازه اثر بالاتری در مقایسه با تمرینات چشم ساکن کوتاه‌مدت و پایه بود. نتیجه‌گیری: به طور کلی، نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر، بر اهمیت دوره طولانی‌تر چشم ساکن بر یادگیری مهارت‌های مهاری تأکید دارد که تأییدی بر فرضیه پیش‌برنامه‌ریزی می‌باشد. <div>Background: This study aimed at examining the effect of manipulating the length of quiet eye training on learning an inhibitory skill in children with developmental coordination disorder (DCD). Methods: A quasi-experimental method with a pre-test and a post-test design was utilized during a 14-day follow-up period. The statistical population of the study was the 6-year-old girls with DCD in the kindergarten of Isfahan University, Isfahan, Iran. Using tests for assessing children's motor skills - Movement Assessment Battery for Children, Second Edition (MABC-2) - 45 children with DCD were selected. Based on the pre-test scores (performance), participants were divided into three groups of 15: basic quiet eye training, short-term quiet eye training, and long-term quiet eye training. In the pre-test, participants received 10 attempts at bean bags. The acquisition phase was performed in 18 sessions, with 10 attempts per session. At the end of the last training session, in the post-test and in two weeks of non-training in the follow-up phase, the participants received 10 attempts at bean bags. At each stage, visual information was recorded by an eye tracking device and the accuracy of the throw was recorded by the researcher. Data were analyzed using repeated measures analysis of variance (ANOVA). Findings: All three exercises of basic quiet eye, short-term quiet eye, and long-term quiet eye had a significant effect on receiving skills and duration of quiet eye period (P < 0.05). Moreover, long-term quiet eye exercises had a higher effect size compared to short-term and basic quiet eye exercises. Conclusion: In general, the results of the study emphasized the importance of a longer quiet eye period in learning inhibitory skills, which confirms the pre-programming hypothesis.</div> خیرگی چشم, اختلال هماهنگی رشدی, مهارت‌های حرکتی Drug eye, Developmental coordination disorder, Motor skills 133 141 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-54&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Sedighi زهرا صدیقی eameri@ut.ac.ir https://orcid.org/0000-0003-4741-1301 No PhD Student, Department of Physical Education and Sport Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری تخصصی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Elaheh Arab-Ameri الهه عرب عامری eameri@ut.ac.ir https://orcid.org/0000-0001-5948-7248 Yes Associate Professor, Department of Physical Education and Sport Sciences, School of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Keyvan Molanorouzi کیوان ملانوروزی eameri@ut.ac.ir No Assistant Professor, Department of Sport Management, Islamshahr Branch, Islamic Azad University, Islamshahr, Iran استادیار، گروه مدیریت ورزشی، واحد اسلام‌شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلام‌شهر، ایران Abdollah Ghasemi عبداله قاسمی eameri@ut.ac.ir No Assistant Professor, Department of Physical Education and Sport Sciences, Sciences and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Seyed Kazem Mousavi-Sadati سید کاظم موسوی ساداتی eameri@ut.ac.ir No Assistant Professor, Department of Physical Education and Sport Sciences, East Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران