fa بررسی امکان افزایش کارایی عملکرد سیستم بدون تماس پرتوتابی فرابنفش در گندزدایی آب آشامیدنی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: سیستم‌های بدون تماس پرتوتابی فرابنفش متداول، با وجود سادگی و ارزان بودن، کارایی کمی در گندزدایی آب دارند. هدف این مطالعه، بررسی امکان افزایش کارایی این سیستم‌ها با ایجاد اصلاحاتی در آن جهت افزایش میزان تماس آب با پرتوی فرابنفش و در نتیجه گندزدایی مؤثر می‌باشد. روش‌ها: در این مطالعه دو مدل ارتقا یافته با مدل متداول پرتوتابی بدون تماس فرابنفش مقایسه شد. مدل آبشاری بر اساس پرتودهی لایه‌های آبشاری آب در دو طرف لامپ بود که در نتیجه از تمام پرتوی منتشره از لامپ فرابنفش استفاده شد. در مدل پلکانی نیز لامپ در بالای پله‌های فلزی براق قرار گرفت. نتایج حاصل از گندزدایی آب در دو دبی 2/0 و 4/0 لیتر در ثانیه در این دو مدل، در شرایط مشابه با مدل متداول مقایسه شد. کارایی گندزدایی در این مطالعه، توسط حذف کلیفرم‌های مدفوعی موجود در آب اندازه‌گیری شد که در کدورت‌های NTU 5/0، 10، 20 بررسی شدند. یافته‌ها: راندمان گندزدایی در کدورت آب NTU 5/0، در مدل آبشاری با 65/3 لگاریتم کاهش کلیفرم‌های مدفوعی بیشتر از مدل متداول با 93/2 لگاریتم کاهش بود (05/0 > P ). همچنین این مدل برای گندزدایی آب‌های با کدورت تا NTU 20 نیز مناسب بود. با این وجود مدل پلکانی کارایی کمتری نسبت به مدل متداول داشت. نتیجه‌گیری: میزان راندمان گندزدایی در مدل آبشاری در مقایسه با مدل متداول در مقادیر بالاتر جریان آب و کدورت بیشتر، کاهش چندانی نیافت. بنابراین، استفاده از این مدل در مقیاس‌های بزرگتر و برای تصفیه‌خانه‌های کوچک آب توصیه می‌شود. &nbsp; واژه‌های کلیدی: پرتو فرابنفش، گندزدایی آب آشامیدنی، مدل‌های بدون تماس پرتو تابی آب، مدل آبشاری، مدل پلکانی Background: Despite their simplicity and the low-cost, the conventional non-contact UV systems have low efficiency in water disinfection. The purpose of this study was to examine the possibility of upgrading these systems by some modifications in order to maximize the water contact with the UV radiation and as a result a better disinfection.&nbsp; &nbsp; Methods: In this study, two enhanced models of non-contact UV systems were compared to the conventional model. The waterfall model was made with a design based on flowing water from two thin waterfalls around a UV lamp in order to have direct radiation from the lamp&rsquo;s all exposure areas. Also, the stair type model was designed in which a lamp was fixed over the shiny steel steps. The re&shy;sults of water disinfection in two flow rates of 0.2 and 0.4 L/s were compared with traditional design at the ex&shy;act similar conditions. The disinfection efficiency of this study was measured by reduction of fecal choliforms in water which were evaluated in turbidities of 0.5, 10 and 20 NTU.&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; Findings: The disinfection efficiency of the waterfall model in the turbidity of 0.5 NTU was specified to be 3.65 log in reduction of fecal choliforms compared to the conventional model by 2.93 log reduction (P<0.05). Be&shy;sides, this new model was quite capable of disinfecting the water with high turbidities up to 20 NTU. However, the stair type model had less efficiency than the conventional model. &nbsp; Conclusion: The reduction in disinfection efficiency at higher flow rates and turbidities for the waterfall model was much less than conventional model. So, application of the waterfall model in larger scales and for small water treatment facilities is suggested. &nbsp; Ultraviolet Radiation, Water Disinfection, Non-contact UV System, Waterfall Model, Stair Type Model. &,nbsp 0 0 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-98&slc_lang=fa&sid=1 Ali-Reza Mesdaghinia علیرضا مصداقی نیا 100319475328460015102 100319475328460015102 Yes Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Forough Vaezi فروغ واعظی 100319475328460015103 100319475328460015103 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Emad Dehghanifard عماد دهقانی فرد 100319475328460015104 100319475328460015104 No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Amir Hossein Mahvi امیرحسین محوی 100319475328460015105 100319475328460015105 No Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Kazem Naddafi کاظم ندافی 100319475328460015106 100319475328460015106 No Associate Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Mahmood Alimohammadi محمود علی محمدی 100319475328460015107 100319475328460015107 No Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Reza Ghanbari رضا قنبری 100319475328460015108 100319475328460015108 No PhD Student, Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences and Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran دانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.