<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Health System Research</title>
<title_fa>مجله تحقیقات نظام سلامت</title_fa>
<short_title>J Health Syst Res</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://hsr.mui.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1735-2363</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2322-5564</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.48305</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid>14</journal_id_sid>
<journal_id_nlai>8888</journal_id_nlai>
<journal_id_science>13</journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1390</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2011</year>
	<month>10</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>7</volume>
<number>3</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تجزیه بیولوژیکی پرکلرواتیلن (PCE) در پساب صنعتی سنتتیک با استفاده از راکتور بی‌هوازی با بستر سیال (AMBR)</title_fa>
	<title>Biodegradation of Perchloroethylene (PCE) in the Synthetic Industrial Wastewater Using Anaerobic Migrating Blanket Reactor (AMBR)</title>
	<subject_fa>آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت </subject_fa>
	<subject>education health and promotion</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>مقدمه: پرکلرواتیلن (Perchloroethylene یا PCE) از دسته هیدروکربن&#8204;های آلیفاتیک کلردار است که کاربرد گسترده&#8204;ای در بسیاری از صنایع دارد. پساب&#8204;های صنعتی حاوی PCE به دلیل خطرات احتمالی ناشی از سرطان&#8204;زایی این ترکیب باید تصفیه شوند. هدف از این مطالعه، تعیین قابلیت تجزیه بیولوژیکی پرکلرواتیلن در غلظت&#8204;های بالاتر از مقادیر به کار رفته در سایر مطالعات مشابه، توسط یک راکتور بی&#8204;هوازی با بستر سیال (AMBR) بود، که تاکنون برای تجزیه بیولوژیکی PCE مورد استفاده قرار نگرفته است. روش&#8204;ها: در این مطالعه یک راکتور بی&#8204;هوازی با بستر سیال (AMBR یا Anaerobic mobile batch reactor) در مقیاس آزمایشگاهی به حجم کل 10 لیتر با 4 محفظه برای تجزیه بیولوژیکی پرکلرواتیلن از سوبستره سنتتیک مورد استفاده قرار گرفت. راه&#8204;اندازی راکتور به کمک لجن هاضم بی&#8204;هوازی انجام شد. پس از راه&#8204;اندازی، کارایی راکتور طی 4 مرحله از بارگذاری PCE معادل mgPCE/Ld 75/3 تا 75 مورد بررسی قرار گرفت. زمان ماند هیدرولیکی (HRT یا Hydraulic retention time) برابر 32 ساعت ثابت نگه داشته شد. یافته&#8204;ها: بهترین بازده حذف COD به میزان 98 درصد در بارگذاری آلی COD معادل gCOD/Ld 1/3 به دست آمد. برای حذف PCE نیز بالاترین بازده به میزان 8/99 درصد در بارگذاری PCE معادل mgPCE/Ld 5/37 حاصل شد. میانگین بازده حذف COD و PCE در کل دوره فعالیت راکتور به ترتیب برابر 4/91 و 5/99 درصد بود. نتیجه&#8204;گیری: راکتور بی&#8204;هوازی با بستر سیال (AMBR)، در صورت انجام مطالعات تکمیلی در مقیاس کامل و استفاده از پساب صنعتی واقعی آلوده به پرکلرواتیلن یک روش ساده، کارامد و قابل اطمینان برای تصفیه پساب&#8204;های صنعتی آلوده به این ترکیب است. واژه&#8204;های کلیدی: پرکلرواتیلن (PCE)، پساب&#8204;های صنعتی، راکتور بی&#8204;هوازی با بستر سیال (AMBR)، کلرزدایی احیایی.</abstract_fa>
	<abstract>Background: Perchloroethylene (PCE) is a chlorinated aliphatic hydrocarbon which has been widely used in some industries. Industrial wastewaters polluted with PCE must be treated because of its possible carcinogenic effects. Since an Anaerobic Migrating Blanket Reactor (AMBR) has never been used in PCE biodegradation, this study aimed to determine its ability to biodegrade PCE with higher concentrations than those previously studied. Methods: A laboratory scale AMBR, with a total volume of 10 liters and four compartments for biodegradation of PCE in synthetic substrate, was used. The reactor was seeded with anaerobic digested sewage sludge. Then, the performance of the reactor was evaluated during 4 phases through which PCE loading rate increased from 3.75 to 75 mg/L.d. Hydraulic retention time (HRT) was fixed at 32 hours. Findings: Optimum 98% COD removal efficiency through organic loading of COD was obtained as 3.1g/L.d. Optimum 99.8% PCE removal efficiency was observed at a loading rate equal to 37.5 mg/L.d. Average COD and PCE removal efficiency for the whole active period of the reactor were 91.4 and 99.5%, respectively. Conclusion: According to our results, a full-scale AMBR can be used as a simple, efficient, and reliable method for treatment of PCE in real polluted industrial wastewater.</abstract>
	<keyword_fa></keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-153&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Mohammad Mehdi</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amin</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمد مهدی امین</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460015273</code>
	<orcid>100319475328460015273</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Associate Professor, Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>. دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Maryam </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Faraji</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مریم فرجی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460015274</code>
	<orcid>100319475328460015274</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>MSc Student, Student Research Committee, Environment Research Center, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan,  Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Fariborz </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Momenbeik</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>فریبرز مؤمن بیک</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460015275</code>
	<orcid>100319475328460015275</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>MSc Student, Student Research Committee, Environment Research Center, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan,  Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار، گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Akbar </first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hasanzadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa></first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>اکبر حسن زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>100319475328460015276</code>
	<orcid>100319475328460015276</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Lecture, Research Center for Food Security, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Health, Isfahan University of Medical  Sciences, Isfahan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مربی، مرکز تحقیقات امنیت غذایی، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
