fa بررسی میزان آلودگی صوتی در بخش‌های بیمارستان فیض و محوطه اطراف آن آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: توجه به آرامش و آسایش بیماران در زمان اقامت و بستری در بیمارستان با توجه به وضعیت ناخوشایند آنان، حایز اهمیت می‌باشد. آلودگی صوتی بالاتر از حد مجاز، بیماری این افراد را تشدید می‌کند. همچنین بالا بودن این عامل زیان‌آور روی کارکنان بیمارستان تأثیر می‌گذارد و در نتیجه در ارایه خدمات مناسب به بیماران اثر منفی خواهد گذاشت. بنابراین این تحقیق با هدف بررسی میزان آلودگی صوتی در بخش‌های مختلف بیمارستان فیض و محوطه اطراف آن صورت گرفت. روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی بود که در سه ماه اول سال 1390 به انجام رسید. جهت سنجش میزان صدا در بخش‌های مختلف بیمارستان و خیابان‌های اطراف آن از دستگاه صداسنج مدل 440-CEL استفاده شد. پارامترهای محیطی صدا مانند 10L، 50L، 95L، 95L، 99L، Leq،SEL ،SPL ،Lmin &nbsp;و Lmax اندازه‌گیری گردید. اندازه‌گیری‌ها در نوبت صبح ساعت 8 تا 12 و بعد از ظهر ساعت 16 تا 20 انجام گرفت. یافته‌ها: حداکثر میانگین تراز معادل صدا (Leq) در نوبت صبح مربوط به بخش درمانگاه 72/66 دسی‌بل و در نوبت بعد از ظهر مربوط به بخش اداری بیمارستان 80/65 دسی‌بل بود. میانگین پارامترهای Lmax، Leq، SEL و 10L در نوبت صبح به ترتیب معادل 87/61، 17/58، 50/61 و 62/60 دسی‌بل و در نوبت بعد از ظهر به ترتیب معادل 67/69، 06/62، 58/71 و 87/64 دسی‌بل بود. نتیجه‌گیری: آزمون‌های آماری نشان داد که بین مقادیر اندازه‌گیری شده صبح و بعد از ظهر اختلاف معنی‌داری وجود داشت (001/0 > P)؛ یعنی میانگین مقادیر شاخص‌های مذکور در نوبت بعد از ظهر بیشتر از نوبت صبح بود. در مجموع مشخص شد که بیمارستان فیض از آلودگی صوتی بالایی برخوردار است و در اکثر موارد، مقادیر بالاتر از استانداردهای سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران می‌باشد. واژه‌های کلیدی: آلودگی صوتی، تراز فشار صوت، بیمارستان. Background: The comfort of patients during their stay in the hospital is important, and noise pollution exceeding the permissible level could cause discomfort for the patients and intensify their disease. Moreover, increase in this factor affects the hospital staff and therefore has a negative effect on how they serve the patients. Thus, the aim of this study was to assess the environmental noise pollution in Feiz Hospital wards and its adjacent area, and compare them with recommended standard values. Methods: This cross-sectional study was carried out in 2011. To measure sound levels, the environmental noise parameters such as L10, L50, L90, L95, L99, Leq, SEL, SPL, Lmin, Lmax, were measured using the CEL-440 sound level meter. Measurements were conducted during 8-12 a.m. and 16-20 p.m. with half an hour interval. Findings: The maximum equivalent sound level (Leq) in the clinical section in the morning, and in the official section of the hospital in the afternoon were 66.72 and 65.80 dB (A), respectively. The averages of Lmax, Leq, SEL, and L10 in the morning were 61.87, 58.17, 61.50, and 60.62 dB, respectively, and those of in the afternoon were 69.67, 62.06, 71.58, and 64.87 dB, respectively. Conclusion: Statistical analyses showed a significant difference between measured values in the morning and the afternoon (P < 0.001). In other words, the mean index values in the afternoon were higher than in the morning. It can be concluded that Feiz Hospital has a high level of noise pollution, and in most cases the noise levels exceeded the levels recommended by the Iranian environmental protection agency. Noise Pollution, Sound Pressure Level (SPL), Hospital. 377 384 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-312&slc_lang=fa&sid=1 Negar Jafari نگار جعفری 100319475328460015723 100319475328460015723 Yes MSc Student, Student Reaserch Committee, Department of Environmental Health Engineering, Environment Research Center, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Bijan Bina بیژن بینا 100319475328460015724 100319475328460015724 No Professor, Environment Research Center, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استاد، مرکز تحقیقات محیط‌زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Soheila Mortezaie سهیلا مرتضایی 100319475328460015725 100319475328460015725 No MSc, Department of Occupational Health, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Afshin Ebrahimi افشین ابراهیمی 100319475328460015726 100319475328460015726 No Assistant Professor, Environment Research Center, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، مرکز تحقیقات محیط‌زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. Ali Abdolahnejad علی عبداله نژاد 100319475328460015727 100319475328460015727 No MSc Student, Student Reaserch Committee, Department of Environmental Health Engineering, Environment Research Center, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه مهندسی بهداشت محیط، مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران