fa بررسی موانع حمایتی و سازگاری زندگی با دیابت و عوامل مؤثر بر آن‌ها در بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به بیمارستان‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی تهران آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: ابعاد روانی و رفتاری از موارد مهم زندگی با دیابت محسوب می‌شود. این مطالعه به منظور بررسی موانع حمایتی و سازگاری در زندگی با دیابت و عوامل مؤثر بر آن‌ها در بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به بیمارستان‌های تابعه دانشگاه علوم پزشکی تهران طراحی و اجرا شد. روش‌ها: این مطالعه از نوع مقطعی (توصیفی- تحلیلی) بود که در سال 1391 بر روی 600 بیمار به طور تصادفی ساده انجام شد. ابزار مطالعه شامل دو بخش اطلاعات دموگرافیک و مرتبط با سلامت و بیماری و شاخص کنترل دیابت (HbA1C) با 10 سؤال و ابزار زندگی با دیابت در دو مانع حمایتی (8 سؤال) و سازگاری (8 سؤال) بود که توسط مقیاس از کاملا موافقم (5) تا کاملا مخالفم (1) اندازه‌گیری گردید. روایی و پایایی ابزار اندازه گرفته شد. روش جمع‌آوری اطلاعات، تکمیل پرسش‌نامه با استفاده از مصاحبه بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 5/11و آزمون‌های آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (2&chi; و مدل رگرسیون لجستیک) استفاده شد. سطح معنی‌داری در این مطالعه کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار موانع حمایتی مرتبط با دیابت و سازگاری به ترتیب 80/3 &plusmn; 71/22 و 68/5 &plusmn; 87/24 بود که متغیرهای جنس (01/0 = P)، سال‌های ابتلا به بیماری دیابت (001/0 > P)، سطح تحصیلات (001/0 > P)، نوع درمان (001/0 > P)، وضعیت شغلی (001/0 > P)، گروه‌های سنی (001/0 > P)، وضعیت درآمد (001/0 > P)، سابقه خانوادگی مثبت دیابت (001/0 > P) و HbA1C (001/0 > P) با موانع حمایتی مرتبط با دیابت ارتباط آماری معنی‌داری داشت. از طرف دیگر، نتایج نشان داد که متغیرهای سال‌های ابتلا به بیماری دیابت (001/0 > P)، سطح تحصیلات (001/0 > P)، نوع درمان (001/0 > P)، وضعیت شغلی (001/0 > P)، گروه‌های سنی (001/0 > P)، وضعیت درآمد (001/0 > P)، سابقه خانوادگی مثبت دیابت (001/0 > P) و HbA1C (001/0 > P) با موانع سازگاری با دیابت ارتباط آماری معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاکی از این است که عوامل متعددی در ابعاد سازگاری و حمایتی با بیماران ارتباط دارد، متغیرهای مرتبط با کلاس اجتماعی و سابقه ابتلا با شانس شدید بودن مانع حمایتی و سابقه ابتلا، درآمد و HbA1C سال‌های ابتلا به دیابت با شانس شدید بودن مانع سازگاری ارتباط دارد که این امر می‌تواند در طراحی و برنامه‌ریزی مداخلات ارتقای سلامت کمک کننده باشد. واژه‌های کلیدی: موانع حمایتی، موانع سازگاری، زندگی با دیابت، دیابت نوع 2، HbA1C Background: Psychological and behavioral domains are important in coping with type II diabetes. This study was conducted to assess supportive and coping obstacles in living with type II diabetes among patients who visited hospitals affiliated to Tehran University of Medical Sciences (TUMS). Methods: This was a cross-sectional study with 600 subjects who participated in the study. Data collection tools included two sections of demographics, health related variables and hemoglobin A1c (10 items) as well as questionnaire of supportive (8 items) and coping (8 items) obstacles which was measured by Likert scale [from completely agree (5) to completely disagree (1)]. Validity and reliability were also assessed. Interview was performed to collect the data. Findings: Mean and standard deviation (SD) of supportive and coping obstacles were 22.7 &plusmn; 3.8 and 24.8 &plusmn; 5.6, respectively. Study findings revealed that sex (P = 0.01), disease duration (P < 0.001), educational level (P < 0.001), type of treatment (P < 0.001), occupation (P < 0.001), age groups (P < 0.001), income level (P < 0.001) and familial history (P < 0.001) had a significant correlation with supportive obstacles. On the other hand, study findings showed that disease duration (P < 0.001), educational level (P < 0.001), type of treatment (P < 0.001), occupation (P < 0.001), age groups (P < 0.001), income level (P < 0.001), familial history (P < 0.001) and hemoglobin A1c (P < 0.001) had a significant association with coping obstacle. Conclusion: Findings revealed that several factors related with supportive and coping obstacles in diabetic patients. Disease duration and social class had a relationship with supportive obstacles. Income, disease duration and hemoglobin A1c related to coping obstacles. These can be improved by planning health promotion interventions. 1088 1097 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-358&slc_lang=fa&sid=1 Azar Tol آذر طل Yes Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتری تخصصی، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Fereshteh Majlessi فرشته مجلسی No Professor, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Abass Rahimi Froshani عباس رحیمی فروشانی No Associate Professor, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Davoud Shojaeezadeh داود شجاعی‌زاده No Professor, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Bahram Mohebbi بهرام محبی No Assistant Professor, Department Cardiology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran استادیار،‌گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران ،‌ایران