fa سوء رفتار علمی: سرقت علمی از خود آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research سرقت علمی، یکی از مباحث جدی جامعه علمی محسوب می‌شود و در سال‌های اخیر، در کانون توجه و علاقه جامعه دانشگاهی و علمی قرار گرفته است. سرقت علمی از نظر محققین امری نادرست و غیر اخلاقی تلقی می‌شود؛ چرا که به منزله سرقت از کاری فکری است. اقتباس از آثار ادبی خود (Self plagiarism)، نوعی از سرقت علمی در نظر گرفته می‌شود و به عنوان ارایه نامناسب از اطلاعات منتشر شده خود به عنوان ایده‌ای جدید، اصلی و یا استفاده از قسمتی از مقاله منتشر شده قبلی خود تعریف شده است. در تعریف خود سرقت علمی به عنوان سرقت، استفاده نادرست یا تقلب و این که آیا شامل مجازات‌های سرقت علمی باشد یا خیر، هنوز تردیدهایی وجود دارد و در مطالعات متعدد به عنوان سرقت علمی معرفی شده است، اما در برخی از موارد مطالعاتی در رد این موضوع دیده می‌شود. همچنین از خود سرقت علمی تعاریف متعدد و گاه متفاوتی ارایه شده است. در مواردی به عنوان چاپ مجدد مقاله در مجله دیگر و یا چاپ با تغییر در عنوان و تغییرات جزیی به عنوان مقاله‌ای جدید مطرح شده است و گاهی به عنوان استفاده از عبارات، جملات و قسمتی از مقاله منتشر شده قبلی فرد بدون رفرنس‌دهی معرفی شده است. در مواردی نیز، به عنوان استفاده از ایده‌های قبلی و نه تنها استفاده از کلمات مطرح شده است. در هر حال، آن چه که مشخص است، خود سرقت علمی از سوی جامعه علمی مورد قبول نیست و نویسندگان در این مقاله بر این باورند که استفاده از آثار قبلی خویش، بدون رعایت ضوابط لازم و ارجاع درست، از مصادیق سرقت علمی می‌باشد و از این رو لازم است که محققین گرامی این مفهوم را تنها در استفاده نادرست از کلمات و جملات خلاصه نکنند و علاوه بر رفرنس‌دهی مناسب در استفاده از آثار خود، از ارایه ایده‌های قبلی در مقالات جدید و تقسیم داده‌ها برای انتشار در چند مقاله خودداری نمایند. این مطالعه با هدف ارایه و جمع‌بندی دیدگاه‌های مقالات منتشر شده از سوی نویسندگان و سردبیران مجلات داخلی و خارجی برای آشنایی محققین کشور به ویژه دانشجویان و محققین جوان انجام شد.  Plagiarism is a serious debate in scientific community and in recent years has been in the center of interest in academic and scientific communities. Plagiarism is considered as an unethical and improper act, because it constitutes theft from an intellectual work. Self-plagiarism is considered as a sort of plagiarism and is defined as an improper release of information as a new idea, or using main or a part of self article which previously has been published. There are still doubts in definition of self-plagiarism as theft, fraud and abuse or plagiarism and whether or not such penalties are required, it has been introduced as plagiarism in several studies but in some cases, this view was rejected. Multiple and different definitions are presented for plagiarism, such as republishing articles in other journals or publishing with changes and introducing it as a new article. Sometimes it has been introduced as using phrases, sentences and a part of a previously published article without reference. However, it is clear that self plagiarism is not acceptable to the scientific community, and the authors of this paper believed that using ones own previous works, without proper citation is an instance of plagiarism. Therefore, it is necessary that researchers do not summarize this subject merely as the improper use of words and sentences, and in addition to proper referencing of their works, avoid publishing previous articles as new ideas and dividing data into several articles. This study aimed to present and summarize the views of the authors and editors in published papers in national and international journals for students and scholars, especially for young scholars. سرقت علمی, سرقت علمی از خود, سوء رفتار, مقاله مروری, 922 928 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-374&slc_lang=fa&sid=1 Gholamreza Sharifirad غلامرضا شریفی‌راد Yes Professor, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Isfahan University of Medical Science, Isfahan, Iran استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقا سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Hossein Shahnazi حسین شهنازی No Assistant Professor, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Isfahan University of Medical Science, Isfahan, Iran استادیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Aziz Kamran عزیز کامران No PhD Candidate, Department of Health Public, School of Health, Ardabil University of Medical Science, Ardabil, Iran دانشجوی دکتری، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران Mohammad Hadi Abbasi محمد هادی عباسی No PhD Candidate, Student Research Committee, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Isfahan University of Medical Science, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری، کمیته تحقیقات دانشجویی، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران