fa ارزیابی گروه های شغلی و توانایی کارکنان با استفاده از شاخص فشار نسبی (RSI) و شاخص توانایی کار(WAI) آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: به منظور کاهش حوادث شغلی، بیماری‌های مرتبط با کار و همچنین بهبود رضایت‌مندی از شرایط کاری، انجام ارزیابی‌های شغلی ضروری می‌باشد. هدف از انجام این مطالعه، به کارگیری شاخص‌های ارزیابی ارگونومیک شاخص فشار نسبی (RSI) و شاخص توانایی کار (WAI)، جهت ارزیابی گروه‌های شغلی و توانایی انجام کار کارکنان بود. روش‌‌ها: این مطالعه بر روی 194 نفر مرد شاغل در صنایع نساجی انجام شد. به منظور انجام ارزیابی، از شاخص ماکروارگونومی فشار نسبی (RSI) و شاخص توانایی کار (WAI) استفاده شد. نتایج به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 و آزمون‌های آماری رگرسیون خطی چندگانه، t-test و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج شاخص RSI برای 15 گروه مشاغل نشان داد که تمامی گروه‌ها در منطقه سبز یا ایمن (RSI بزرگتر از6/7) قرار دارند. نتایج حاصل از شاخص WAI هم نشان داد که تنها گروه شغلی اپن دارای توانایی کار خوب بود و بقیه گروه‌های مشاغل دارای توانایی انجام کار متوسط بودند نتیجه‌گیری: ارزیابی ماکروارگونومی مشاغل نشان داد که 15 گروه شغلی برای کارکنان ایمن و بهره‌ور بودند. شغل دولاتاب بیشترین مقدار و شغل فلایر کمترین مقدار این شاخص را داشتند. همچنین وضعیت پوسچر بدن در تمامی 15 گروه مشاغل و وضعیت حواس در گروه مشاغل چله پیچی، اتو کنر، بافندگی و تعمیرات در وضعیت زرد یا هشدار قرار داشتند. نتاج WAIنشان داد که تنها گروه شغلی اوپن دارای توانایی کار خوب بود و بقیه گروه‌های مشاغل دارای توانایی انجام کار متوسط بودند شاخص RSI، علاوه بر بررسی محیط، سطوحی از تناسب افراد برای انجام وظایف را تعیین می کند. اما شاخص WAI، با پایش افراد، مفهومی گسترده تر از تناسب یعنی توانایی انجام کار را تعیین می کند. واژه‌های کلیدی: شاخص فشار نسبی (RSI)، شاخص توانایی کار (WAI)، گروه‌های شغلی، صنعت نساجی Background: To reduce occupational accidents and work-related diseases as well as improving satisfaction of working conditions, Assessment to identify risks and control measures are necessary. The aim of this study, applying ergonomic assessment indices Relative Stress Index (RSI) and Work Ability Index (WAI) to assess the job groups and ability of workers. Methods: This study was conducted on 194 men employed in the textile industry. For assessing of job groups the Relative Stress Index (RSI) was used. Also, for assessing of personnels ability, Work Ability Index (WAI) was used. The procedure was the interview with the persons. Result analyzed with SPSS version 20. Findings: Results of RSI for 15 job groups showed that all job groups were in the Green Zone or Safe (RSI greater than 7.6) . Also results of WAI showed that only "Open" were to have good level of ability and other job groups were to have intermediate level of ability. It also was determined that there was a significant relationship between age and work experience with the results of the Work Ability Index (WAI). Conclusion: Relative Stress Index (RSI) is a tool for macroergonomics assessment of job risks. Also, in six sets of tasks of RSI, levels of fitness are determined. But WAI, Ability to work is determined that is a wider meaning than the fitness. This index can reliably to predicted work disability, retirement and death. 1239 1251 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-419&slc_lang=fa&sid=1 Jafar Akbari جعفر اکبری 100319475328460015345 100319475328460015345 Yes MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Meghdad Kazemi مقداد کاظمی 100319475328460015346 100319475328460015346 No MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohamad Amin Mououdi محمد امین موعودی 100319475328460015347 100319475328460015347 No Lecturer, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran. مربی، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Shahram Safari شهرام صفری 100319475328460015348 100319475328460015348 No MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran (Corresponding Author) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ( Behzad Mahaki بهزاد محکی 100319475328460015349 100319475328460015349 No Assistant Professor, Department of Statistics, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران