fa بررسی میانگین مقادیر 10PM و 5/2PM موجود در هوای شهر خرم‌آباد آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: ذرات معلق یکی از مهم‌ترین آلاینده‌های هوا هستند و به ازای افزایش هر 10 میکروگرم بر متر مکعب از ذرات در هوا، میزان مرگ و میر 1 تا 3 درصد افزایش می‌یابد. ذرات معلق دارای بیشترین تنوع و پیچیدگی و از انتشار گسترده‌ای برخوردار هستند. اندازه، غلظت و ترکیب شیمیایی ذرات معلق در هوا، مهم‌ترین ویژگی‌های آن‌ها است. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان آلودگی ذرات معلق (10PM و 5/2PM) در هوای شهر خرم‌آباد انجام گردید. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی و از نوع توصیفی بود که در فاصله زمانی یک سال (از فروردین تا اسفند 1389) انجام شد. نتایج با استفاده از آزمون آنالیز، واریانس و مقایسه زوجی شفه (Paired comparison) و آزمون One-sample t-test تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در طول دوره اندازه‌گیری، حداکثر غلظت 24 ساعته ذرات معلق مربوط به ایستگاه شمشیرآباد با میانگین غلظت 10PM و 5/2PM به ترتیب برابر 9/120 و 09/101 میکروگرم بر متر مکعب بوده است. مقایسه میانگین غلظت ذرات 10PM و 5/2PM در فصول مختلف نشان داد که بین میانگین غلظت ذرات فوق در فصول مختلف اختلاف معنی‌داری وجود داشته است (001/0 > P). نتیجه‌گیری: مقایسه سالانه میانگین غلظت 10PM و 5/2PM با مقدار استاندارد نشان می‌دهد که با وجود بالاتر بودن میانگین غلظت ذرات معلق در فصل تابستان، در مجموع میانگین غلظت ذرات فوق پایین‌تر از حد استاندارد بوده است. واژه‌های کلیدی: آلودگی هوا، ذرات معلق، خرم‌آباد      Background: Particle matter is a major air pollutant and an increase of 10 µg/m3 in its concentration may cause an increase of 1-3% in the mortality rate. The aim of this study was to determine the concentration of the PM10 air pollutant in the city of Khorramabad. Methods: This is a cross-sectional study. The experiments were conducted during one year, from April 2010 to March 2011, using a dust track analyzer. The data were analyzed by conducting one-way ANOVA, and Scheffé's multiple comparison method, and then compared with the Environment Protection Organization__AWT_QUOTE__s standard rates. Findings: The results revealed that the maximum concentrations of PM10 and PM2.5 were, respectively, 120.9 and 101.09 µ/m3 at Shamshirabad station. There was a significant difference between the mean values of PM10 and PM2.5 concentrations (µg/m3) during the different seasons. In addition, the mean concentrations of PM10 exceeded the maximum permissible concentration in warmer months. Conclusion: An annual comparison of PM10 and PM2.5 concentrations with the standard revealed that particle matter concentration was higher than the standard during the summer season. However, the total mean of particle matter was less than the standard concentration. Air pollution, Khorramabad, Particulate Matters &,nbsp 104 109 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-484&slc_lang=fa&sid=1 Seyed Hamed Mirhossieni سیدحامد میر حسینی 100319475328460016489 100319475328460016489 Yes PhD Candidate, Student Research Committee, Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran (Corresponding Author) Email: hmirhossaini@gmail.com دانشجوی دکتری، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات محیط زیست، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mehdi Birjandi مهدی بیرجندی 100319475328460016490 100319475328460016490 No Lecturer, Department of Statistical, School of Health, Lorestan University of Medical Sciences, Khoramabad, Iran مربی، گروه آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم‌آباد، ایران Mohammad Reza Zare محمدرضا زارع 100319475328460016491 100319475328460016491 No PhD Candidate, Student Research Committee, Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات محیط زیست، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Ali Fatehizadeh علی فاتحی‌زاده 100319475328460016492 100319475328460016492 No PhD Candidate, Student Research Committee, Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری، کمیته تحقیقات دانشجویی، مرکز تحقیقات محیط زیست، گروه بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران