fa بررسی رابطه بین استرین گرمایی و بهره وری نیروی انسانی در یک صنعت مونتاژ خودرو آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: افراد در بسیاری از مشاغل در معرض استرس‌های حرارتی قرار دارند. مواجهه با گرما و ایجاد تنش گرمایی در فرد، علاوه بر تاثیر منفی بر روی سلامتی فرد، بهره‌وری و راندمان او را تحت تاثیر قرار می‌دهد و به همین دلیل سبب کاهش کمیت و کیفیت تولید در سازمان می‌گردد. لذا هدف این مطالعه بررسی رابطه بین استرین گرمایی و بهره‌وری نیروی انسانی در صنعت مونتاژ خودرو بود. روش‌ها: این مطالعه مقطعی در دو فصل تابستان و زمستان 1390 بر روی 181 نفر از کارگران صنعت مونتاژ خودرو انجام گرفت. جهت بررسی استرین گرمایی از دو شاخص دمای تر گویسان و نمره استرین گرمایی استفاده شد. همچنین جهت بررسی وضعیت بهره‌وری نیروی انسانی از مقیاس 26 سؤالی بهره‌وری نیروی انسانی هرسی و گلداسمیت استفاده گردید. جهت بررسی ارتباط شاخص‌های دمای تر گویسان و نمره استرین گرمایی با بهره‌وری و ریزمقیاس‌های تشکیل‌دهنده آن از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. یافته‌ها: بیشترین و کمترین مقدار شاخص‌های دمای تر گویسان و شاخص نمره استرین گرمایی در فصل تابستان، به ترتیب برای واحد مخصوص و سوله انبار به دست آمد. در فصل زمستان بیشترین مقدار این شاخص‌ها برای واحد تولید به دست آمد و کمترین مقدار این شاخص‌ها در فصل زمستان، به ترتیب برای واحدهای بازرگانی و مخصوص به دست آمد. بیشترین مقدار بهره‌وری هم برای واحد بازرگانی (25/81) و کمترین مقدار آن برای واحد انبار (16/52) به دست آمد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که شاخص دمای تر گویسان با بهره‌وری نیروی انسانی رابطه معناداری ندارد (134/0=P). اما شاخص نمره استرین گرمایی با بهره‌وری نیروی انسانی رابطه‌ی معکوس و معناداری دارد (015/0=P) و با افزایش نمره شاخص تنش گرمایی مقدار بهره‌وری کاهش پیدا می‌کند و همچنین با کاهش نمره شاخص تنش گرمایی، مقدار بهره‌وری افزایش می‌یابد. نتیجه‌گیری: تنش گرمایی تاثیر منفی بر روی بهره‌وری نیروی انسانی دارد و با افزایش ریسک مواجهه با استرس‌های گرمایی، میزان بهره‌وری افراد کاهش پیدا می‌کند. همچنین شاخص نمره استرین گرمایی ابزار مناسبی جهت تشخیص تاثیر منفی استرین گرمایی بر روی بهره‌وری نیروی انسانی می‌باشد در حالی که شاخص دمای تر گویسان این تاثیر منفی را گزارش نکرد. واژه‌های کلیدی: تنش گرمایی، بهره‌وری نیروی انسانی، شاخص دمای‌تر گویسان، شاخص نمره استرین گرمایی، صنعت مونتاژ خودرو Background: In many jobs, people are exposed to thermal stress. Exposed to heat and Cause heat strain to persons, in addition to the negative impact on health, affected productivity and efficiency and thus reduce the quantity and quality of production of organizations. Therefor, the aim of this study was to investigate the relationship between thermal strain and human productivity in the automotive assembly industry. Methods: This cross-sectional study was on 181 workers of automotive assembly industry in both summer and winter season. To study the thermal strains, HSSI and WBGT indices and also to survey of human productivity Hersey and Goldsmit scale was used. Finally to study of relationship between the WBGT and HSSI with human productivity and its subscales, Pearson correlation was applied. Findings: Most and lowest of WBGT index and HSSI in summer, to arrange for special unit and warehouse storage, respectively. In winter the maximum value of these indices was calculated for Production unit and the lowest values of these indices were obtained for special and business units, respectively. The maximum and minimum value of human productivity was obtained for business unit (25.81) and storage unit (16.52). The findings showed that the Pearson correlation coefficient the WBGT index and human productivity is not significant (P= 0.134). But HSSI index and human productivity had a significant inverse relationship (P= 0.015) and with decreasing heat strain score index, increased the human productivity and conversely. Conclusion: Heat strain has a negative impact on human productivity so that increase of heat strain human productivity is reduced. The WBGT index did not reported the negative impact. 939 950 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-574&slc_lang=fa&sid=1 Jafar Akbari جعفر اکبری 100319475328460015400 100319475328460015400 Yes MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Habibollah Dehghan حبیب اله دهقان 100319475328460015401 100319475328460015401 No Assistant Professor, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran (Corresponding Author) Email: ha_dehghan@hlth.mui.ac.ir استادیار، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان،اصفهان، ایران Hiva Azmoon هیوا آزمون 100319475328460015402 100319475328460015402 No MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران