fa بررسی تأثیر مداخله آموزشی بر اضطراب پرستاران شاغل در بیمارستان‌های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر اراک: کاربرد مدل پرسید آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: افراد مشغول به کار در مشاغلی مانند پرستاری دارای استرس فراوان و در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی(Anxiety disorders) می‌باشند. هدف این مطالعه تعیین تأثیر برنامه آموزشی آرام‌سازی کاربردی براساس PRECEDE model بر کاهش اضطراب پرستاران در سال 1392-1391بود.روش‌ها: در این مطالعه مداخله‌ای با گروه شاهد، 40 کارشناس پرستاری از بیمارستان حضرت ولی عصر (عج) در گروه مداخله و 40 کارشناس پرستاری از بیمارستان حضرت امیرالمومنین (ع) شهر اراک در گروه شاهد قرار داشتند، گروه مداخله و شاهد به صورت تخصیص تصادفی انتخاب شدند. جهت سنجش اضطراب از پرسش‌نامه (State-Trait Anxiety Inventory) Spielberger و جهت مداخله از پرسش‌نامه طراحی شده براساس PRECEDE model استفاده گردید. مداخله به مدت 7 جلسه و هر جلسه 60 تا 90 دقیقه انجام گردید. تکمیل پرسش‌نامه قبل، بلافاصله و شش ماه بعد از مداخله صورت گرفت. داده‌ها در نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مقدار( 05/0p< )معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان قبل از مداخله بین دو گروه اختلاف معنی‌دار نداشت (3/0=P ). اما بلافاصله بعد از مداخله و نیز 6 ماه بعد از مداخله میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان در گروه مداخله به طور معنی‌دار کمتر از گروه شاهد شد (001/0P<). بلافاصله و نیز 6 ماه بعد از مداخله میزان عوامل مستعدکننده، قادرکننده، تقویت‌کننده و رفتارهای مقابله با اضطراب در گروه مداخله نسبت به شاهد افزایش معنی‌دار داشت (001/0P<).نتیجه‌گیری: یافته‌ها تأثیر برنامه آموزشی بر اساس الگوی پرسید را جهت کاهش اضطراب پرستاران تأیید می‌نماید. به نظر می‌رسد استفاده از مداخله‌های آموزشی مبتنی بر الگوی پرسید (به خصوص آموزش‌های بهبود سلامت جسمی و روحی) بتواند در جمعیت‌های خاص و در کل جامعه باعث ارتقای سلامت و افزایش کارایی جامعه مورد نظر شود.واژه‌های کلیدی: اضطراب، پرستاران، مداخله آموزشی، مدل پرسید مقدمه: افراد مشغول به کار در مشاغلی مانند پرستاری دارای استرس فراوان و در معرض ابتلا به اختلالات اضطرابی(Anxiety disorders) می‌باشند. هدف این مطالعه تعیین تأثیر برنامه آموزشی آرام‌سازی کاربردی براساس PRECEDE model بر کاهش اضطراب پرستاران در سال 1392-1391بود.روش‌ها: در این مطالعه مداخله‌ای با گروه شاهد، 40 کارشناس پرستاری از بیمارستان حضرت ولی عصر (عج) در گروه مداخله و 40 کارشناس پرستاری از بیمارستان حضرت امیرالمومنین (ع) شهر اراک در گروه شاهد قرار داشتند، گروه مداخله و شاهد به صورت تخصیص تصادفی انتخاب شدند. جهت سنجش اضطراب از پرسش‌نامه (State-Trait Anxiety Inventory) Spielberger و جهت مداخله از پرسش‌نامه طراحی شده براساس PRECEDE model استفاده گردید. مداخله به مدت 7 جلسه و هر جلسه 60 تا 90 دقیقه انجام گردید. تکمیل پرسش‌نامه قبل، بلافاصله و شش ماه بعد از مداخله صورت گرفت. داده‌ها در نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مقدار( 05/0p< )معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان قبل از مداخله بین دو گروه اختلاف معنی‌دار نداشت (3/0=P ). اما بلافاصله بعد از مداخله و نیز 6 ماه بعد از مداخله میانگین نمره اضطراب آشکار و پنهان در گروه مداخله به طور معنی‌دار کمتر از گروه شاهد شد (001/0P<). بلافاصله و نیز 6 ماه بعد از مداخله میزان عوامل مستعدکننده، قادرکننده، تقویت‌کننده و رفتارهای مقابله با اضطراب در گروه مداخله نسبت به شاهد افزایش معنی‌دار داشت (001/0P<).نتیجه‌گیری: یافته‌ها تأثیر برنامه آموزشی بر اساس الگوی پرسید را جهت کاهش اضطراب پرستاران تأیید می‌نماید. به نظر می‌رسد استفاده از مداخله‌های آموزشی مبتنی بر الگوی پرسید (به خصوص آموزش‌های بهبود سلامت جسمی و روحی) بتواند در جمعیت‌های خاص و در کل جامعه باعث ارتقای سلامت و افزایش کارایی جامعه مورد نظر شود.واژه‌های کلیدی: اضطراب، پرستاران، مداخله آموزشی، مدل پرسید 752 765 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-640&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Ebrahimi Iraqi Nezhad زهرا ابراهیمی عراقی نژاد 100319475328460013884 100319475328460013884 Yes MSc in Health Education, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناسی ارشد آموزش بهداشت ، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Azar Tol آذر طل 100319475328460013885 100319475328460013885 No PhD , Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دکتری تخصصی، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Davud Shojaeezadeh داود شجاعی زاده 100319475328460013886 100319475328460013886 No Professor , Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran (Corresponding Author) Email: shojae5@yahoo.com استاد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mahboobeh Khorsandi محبوبه خورسندی 100319475328460013887 100319475328460013887 No PhD, Department of Public Health , School of Public Health ,Arak University of Medical Sciences , Arak , Iran دکتری تخصصی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران Fahimeh Bagheri فهیمه باقری 100319475328460013888 100319475328460013888 No MSc in Health Education, Department of Health Education and Promotion, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناسی ارشد آموزش بهداشت ، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران