fa امکان سنجی استفاده از فرایند اکسیداسیون پیشرفته (O3/H2O2) بر روی تأثیر داروی دیکلوفناک بر فعالیت متان سازی ویژه جرم زیستی بیهوازی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: دفع ترکیبات دارویی به محیط زیست به عنوان آلاینده‌های نو ظهور، نگرانی قابل توجهی ایجاد کرده و استفاده از روش‌های جدید تصفیه فاضلاب جهت حذف این ترکیبات ضروری به نظر می‌رسد. هدف از مطالعه حاضر امکان‌سنجی استفاده از فرایند ازناسیون بر روی تأثیر داروی دیکلوفناک بر فعالیت متان‌سازی ویژه جرم زیستی بیهوازی است.روش‌ها: در این مطالعه تعداد 12 آزمایش هضم بیهوازی به منظور بررسی میزان بازدارندگی داروی دیکلوفناک بر فعالیت متان‌سازی ویژه جرم زیستی بیهوازی به روش ناپیوسته قبل و پس از کاربرد فرایند اکسیداسیون پیشرفته (O3/H2O2) در راکتورهای ml 500 که 30% جرم زیستی بیهوازی و 70% سوبستره بود، انجام شد. تکنیک مورد استفاده در این مطالعه جهت سنجش متان تولیدی روش جابجایی مایع بود. مدت هر آزمایش در حدود 8 تا 16روز به طول انجامید.یافته‌ها: میزان متان تجمعی در غلظت‌های 25، 50، 100، 175، 250 و mg/l350 داروی دیکلوفناک به‌ترتیب 24/764، 42/845، 82، 09/102،42/25 و ml64/1اندازه‌گیری شد. این میزان با کاربرد فرایند پیش تصفیه O3/H2O2 به مدت 180 دقیقه در غلظت‌های 25، 100، 250 و mg/l350 به ترتیب 61/8، 65/26، 1/4 و ml1/4 مشاهده شد که نشان می‌دهد کاربرد فرایند ازن نه تنها سبب افزایش تولید متان نشد بلکه در تمامی غلظت‌ها تولید متان پس از فرایند ازن کاهش پیدا کرد.نتیجه‌گیری: داروی دیکلوفناک در غلظت‌های بالا بر روی فعالیت هاضم‌های بیهوازی اثر بازدارندگی شدیدی دارد و هم‌چنین در اثر تجزیه این دارو پس از روش پیش تصفیه با فرایند ازناسیون احتمالاً ترکیبات واسطه‌ای ایجاد شده که اثرات شدیدتری بر باکتری‌های بیهوازی در هاضم‌ها داشته و قابلیت تجزیه بیولوژیکی کمتری دارند.واژه‌های کلیدی: هضم بیهوازی، داروی دیکلوفناک ، متان سازی ویژه جرم زیستی، فرایند اکسیداسیون پیشرفته (O3/H2O2) Background: Disposal of pharmaceutical compounds to the environment as an emerging pollutants cause significantly concerns and it is necessary to use the new methods of sewage treatment for removal of these compounds. The aim of this study was to feasibility using of O3/H2O2 process on diclofenac inhibitory impact on the specific methanogenic activity of anaerobic biomass.Methods: Twelve anaerobic digestions test in the batch model were carried out before and after using an O3/H2O2 process at the 500 ml reactors with 30% anaerobic biomass and 70% substrate to survey the inhibitory impact of diclofenac on the specific methanogenic activity of anaerobic biomass. The replacement liquid method was used. Duration of each test range was 8-16 days.Findings: Cumulative methane production in concentrations of 25, 50, 100, 175, 250 and 350 mg/l of diclofenac were 764.24, 845.42, 82, 102.09, 25.42 and 1.64 ml, respectively. These productions were 8.61, 26.65, 4.1 and 4.1 ml in concentrations of 25, 100, 250 and 350 mg/l, respectively, after 180 min pretreatment with O3/H2O2 process. It was demonstrated that methane production was reduced in all concentrations after ozonation process.Conclusion: It is concluded that the high concentration of diclofenac has inhibitory effects on the anaerobic digesters and after ozonation process pretreatment on diclofenac, the intermediates compounds can be produced which probably had very diverse effects on the anaerobic bacteria in digesters. They had also a lower biodegradability.Key Words: Anaerobic Digestion, Diclofenac, Specific Methanogenic Activity (SMA), Advanced Oxidation Process 108 118 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-659&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Mehdi Ahmad Moazzam محمد مهدی احمد معظم 100319475328460013780 100319475328460013780 Yes Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Mehdi Amin محمدمهدی امین 100319475328460013781 100319475328460013781 No Accociate professor, Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran; Department of Environmental Health Engineering, School of Health, IUMS, Isfahan, Iran دکترای تخصصی مهندسی بهداشت محیط، مرکزتحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشیار دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mansour Sarafraz منصور سرافراز 100319475328460013782 100319475328460013782 No Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Ghasemian محمد قاسمیان 100319475328460013783 100319475328460013783 No Ph.D Student, Departement of Environmental Health Engineering, Environment Research Center, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran دانشجوی دکتری، مرکزتحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Seyyed Abbas Mirzaee سید عباس میرزایی 100319475328460013784 100319475328460013784 No Environment Research Center, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences (IUMS), Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکزتحقیقات محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران