fa تأثیر غلظت اتیلن‌دی‌کلراید بر روی متان‌سازی بیومس بی‌هوازی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر بازدارندگی اتیلن‌دی‌کلراید (Ethylene dichloride یا EDC) بر روی تجزیه زیستی از طریق آزمون فعالیت متان‌سازی ویژه (Specific methanogenic activity یا SMA) بیومس بی‌هوازی انجام شد.روش‌ها: تعداد 40 آزمون SMA بیومس بی‌هوازی به روش ناپیوسته و در ویال‌های شیشه‌ای 120 میلی‌لیتری صورت گرفت. 17 درصد از حجم هر ویال به بیومس، 66 درصد به سوبسترا و 17 درصد به تجمع بیوگاز اختصاص یافت. مدت هر batch، 10 روز به طول انجامید. متان تولید شده به وسیله جایگزینی گاز با محلول 2 نرمال هیدروکسید پتاسیم (KOH) به عنوان جاذب 2 CO اندازه‌گیری شد. آزمایش اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD یا Chemical oxygen demand) قبل و بعد از هر تست بر روی نمونه‌ها انجام شد. تغییرات دمای آزمایش C° 2 ± 35 و pH در محدوده 7 حفظ شد. COD ورودی نیز برای هر ویال در ابتدا و انتها سنجیده می‌شد. اتیلن‌دی‌کلراید با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی مجهز به آشکار‌ساز اسپکترومتری جرمی (GC-MS) در ابتدا و انتهای دروه آزمایش آنالیز گردیدد.یافته‌ها: در غلظت‌های 500، 1000، 5000 و20000 میلی‌گرم در لیتر اتیلن‌دی‌کلراید، کاهش تولید متان به ترتیب به میزان 6/12، 9/9، 98/2 و 86/0 میلی‌لیتر متان به ازای هر گرم VSS (Volatile suspended solids) در روز به دست آمد. کاهش راندمان حذف COD برای غلظت‌های فوق نیز مشاهده شد؛ به طوری که راندمان حذف COD در غلظت‌های فوق به ترتیب 9/68، 5/70، 4/54 و 8/33 درصد به دست آمد. اثرات بازدارندگی اتیلن‌دی‌کلراید بر میزان متان‌سازی بیومس بی‌هوازی از غلظت‌های بالاتر از 750 میلی‌گرم بر لیتر آغاز گردید. میزان متان تجمعی در غلظت‌های 750، 5000 و 20000 میلی‌گرم بر لیتر اتیلن‌دی‌کلراید به ترتیب 7/30، 86/9 و 9/1 میلی‌لیتر بود. نتایج آنالیز راندمان حذف اتیلن‌دی‌کلراید با استفاده از دستگاه GC در پایان دوره در غلظت‌های 500، 2000 و 3000 میلی‌گرم بر لیتر به ترتیب برابر 2/95، 7/94 و 8/93 درصد به دست آمد.نتیجه‌گیری: افزایش غلظت اتیلن‌دی‌کلراید از حدی به بالا باعث کاهش درصد تولید متان و بازدارندگی بر فعالیت باکتری‌ها می‌شود؛ به طوری که غلظت‌های بالاتر از 750 میلی‌گرم بر لیتر اثر بازدارندگی بر فعالیت متان‌سازی داشت. Background: In this study, the inhibitory effect of ethylene dichloride (EDC) on biodegradation was investigated using the specific methanogenic activity (SMA) test of anaerobic biomass.Methods: 40 SMA tests were performed using 120-ml vials in batch mode. Substrate, biomass, and biogas occupied 66%, 17%, and 17% (v/v) of the volume of each vial, respectively. The duration of each batch test was 10 days. Produced methane was measured through gas replacement with 2N KOH solution as CO2 absorbent. The chemical oxygen demand (COD) test was performed on samples before and after each test. The variation in temperature and pH were retained at 35 ± 2ºC and 7, respectively. The input COD was measured for each vial at the beginning and end of the experiment. EDC was analyzed through gas chromatography-mass spectrometry (GC-MS) at the beginning and end of the experiments.Findings: With the EDC concentrations of 500, 1000, 5000, and 20000 mg/l, methane productions of 12.6, 9.9, 2.98, and 0.86 ml/day per gram VSS were observed, respectively. A decline in the efficiency of COD removal was also observed in the mentioned EDC concentrations. The efficiency of COD removal at the mentioned concentrations was 68.9, 70.5, 54.4, and 33.8%, respectively. The inhibitory effects of EDC on methanogenic activity of anaerobic biomass started at its concentrations higher than 750 mg/l. The amounts of cumulative methane at EDC concentrations of 750, 5000, and 20000 mg/l were 30.7, 9.86, and 1.9 ml/day, respectively. EDC removal efficiency at initial concentrations of 500, 2000, and 3000 mg/l was 95.2%, 94.7%, and 93.8%, respectively.Conclusion: The results of this study indicated that EDC concentrations of higher than 750 mg/l caused a decrease in bacterial activity and reduction in methane production.. 705 712 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-722&slc_lang=fa&sid=1 Masoumeh Golshan معصومه گلشن 100319475328460014030 100319475328460014030 Yes Student Research Committee, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران Maryam Torabifar مریم ترابی‌فر 100319475328460014031 100319475328460014031 No Department of Environmental Health Engineering, Lali Municipality, Khouzestan, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، شهرداری لالی، خوزستان، ایران Manizhe Sabaghian-Bidgoli منیژه صباغیان بیدگلی 100319475328460014032 100319475328460014032 No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Mehdi Amin محمد مهدی امین 100319475328460014033 100319475328460014033 No Environment Research Center, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Mohammad Ghasemian محمد قاسمیان 100319475328460014034 100319475328460014034 No Environment Research Center, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan AND Tehran Wastewater Engineering Company, Tehran, Iran مرکز تحقیقات محیط زیست، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان و شرکت مهندسی فاضلاب تهران، تهران، ایران Leila Karimi-Takanlu لیلا کریمی تکانلو 100319475328460014035 100319475328460014035 No Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران