fa حذف فتوکاتالیستی سافرانیناز آب به وسیله بستر ثابت نانو‌‌‌‌ ذرات دی‌اکسید تیتانیم نیکل دوپ پوشش داده شده بر روی زئولیت طبیعی کلینوپتیلولیت آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: دوپ کردن برخی از فلزات با فتوکاتالیست‌ها و افزایش سطح آن‌ها باعث افزایش کارایی فتوکاتالیستی آنان می‌شود. در مطالعه حاضر، از دوپنت نیکل و زئولیت طبیعی ایرانی برای افزایش کارایی نانو دی‌اکسید تیتانیم به منظور حذف فتوکاتالیستی ترکیبات آزونیوم از آب استفاده شد.روش‌ها: تیتانیم نیکل دوپ پوشش داده شده بر روی بستر زئولیت کلینوپتیلولیت با 4 نسبت 17/0، 2، 9 2/TiO Ni و 2TiO خالص به وسیله روش سل- ژل ساخته شد و با روش‌های آنالیز دستگاهی پراش پرتو ایکس (XRD یا X-ray splashing)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM یا Scanning electronic microscope) و پلاسمای جفت شده القایی (ICP یا Induced coupled plasma) مورد بررسی قرار گرفت. سپس، میزان کارایی فعالیت فتوکاتالیستی نسبت‌های مختلف دوپنت نیکل تحت پرتو فرابنفش (UV یا Ultra-violet ray) در غلظت‌های 25 و 50 mg/l سافرانین (ترکیب فنازینی) محلول در آب بررسی شد.یافته‌ها: در مطالعه حاضر، فازهای آناتاز و روتایل دی‌اکسید تیتانیم ساخته شده با روش سل- ژل با درصد فراوانی 33/86 درصد (اندازه 44/34 نانومتر) و 67/13 درصد (اندازه 18 نانومتر) مشاهده شد. مطابق نتایج، نمونه‌های حاوی دوپنت نیکل کارایی فتوکاتالیستی بهتری را نسبت به نمونه‌های فاقد نیکل از خود نشان داد. علاوه بر این، اضافه کردن نیکل باعث کاهش درصد فراوانی فاز آناتاز نمونه‌ها و همچنین، افزایش سرعت واکنش فتوکاتالیستی گردید. نمونه N9TC با کارایی حذف فتوکاتالیستی 93 و 79 درصد برای غلظت‌های 25 و 50 mg/l سافرانین بالاترین کارایی حذف فتوکاتالیستی را در بین سایر نمونه‌های فتوکاتالیستی داشت.نتیجه‌گیری: استفاده از زئولیت کلینوپتیلولیت ایرانی به عنوان بستر راهی مقرون به صرفه برای افزایش فعالیت فتوکاتالیستی می‌باشد. همچنین، اضافه کردن نیکل به دی‌اکسید تیتانیم باعث افزایش کارایی حذف فتوکاتالیستی سافرانین به عنوان یک ترکیب فنازینی می‌شود. افزایش نسبت Ni/TiO2 تا 9 درصد باعث افزایش کارایی حذف فتوکاتالیستی نمونه‌ها نسبت به نمونه‌های حاوی دی‌اکسید تیتانیم خالص شده است. Background: Doping of some metals by photocatalysts and increasing of their surfaces result in the improvement of their photocatalytic activities. In this study, nickel dopant and Iranian natural zeolite were used to increase the efficiency of titanium dioxide nanoparticles for photocatalytic removal of azonium components from water.Methods: Ni-doped titanium-coated clinopetilolite zeolite surface with Ni/TiO2 ratios of0.17, 2, and 9, and pure TiO2 were made through sol-gel method and studied through analytical methods of X-ray powder diffraction (XRD), scanning electron microscope (SEM), and induced coupled plasma (ICP). Then, the efficiency of photocatalytic activities of different ratios of nickel dopant were investigated under ultra-violet (UV) ray in 25 and 50 mg/l concentrations of aqueous solution of safranin (phenazine compound).Findings: In the present study, TiO2 nanoparticles in the anatase and rutile phases obtained via sol-gel method were found at a frequency of 86.33% (34.44 nm particle size) and 13.67% (18 nm particle size). Nickel dopant samples exhibited better photocatalytic ‎efficiency in comparison with samples without nickel. In addition, the addition of nickel to samples caused a reduction in anatase phase frequency of samples and increase in photocatalytic reaction rate. N9TC sample, with photocatalytic removal efficiency of 93% and 79% for safranin ‎concentrations of 25 and 50 mg/l, had the highest photocatalytic removal efficiency among the samples.Conclusion: The use of Iranian clinopetilolite as a substrate is the most cost-effective way to increase photocatalytic activity. Moreover, adding nickel to titanium dioxide increased safranin removal efficiency. Increasing of the Ni/TiO2 ratio to 9% increased photocatalytic removal efficiency of samples in comparison with samples containing only pure titanium dioxide. Ni, TiO2, سافرانین, حذف فتوکاتالیستی, کلینوپتیلولیت, 335 341 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-775&slc_lang=fa&sid=1 Nima Khoshzat نیما خوش‌ذات 100319475328460013535 100319475328460013535 Yes MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, Student Research Committee, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت حرفه‌ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Masoud Rismanchian مسعود ریسمانچیان 100319475328460013536 100319475328460013536 No Assistant Professor, Department of Occupational Health Engineering, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran Corresponding Author: Masoud Rismanchian, Email: rismanchian@hlth.mui.ac.ir استادیار، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Samira Barakat سمیرا برکات 100319475328460013537 100319475328460013537 No MSc Student, Department of Occupational Health Engineering, Student Research Committee, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بهداشت حرفه‌ای، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Reza Keshavarzi رضا کشاورزی 100319475328460013538 100319475328460013538 No PhD Student, Department of Mineral Chemistry, School of Chemistry, University of Isfahan, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری، گروه شیمی معدنی، دانشکده شیمی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران