fa ارزیابی فرهنگ ایمنی و تعیین متغیر‌های فردی و شغلی پیش‌بینی کننده آن در صنایع استان قم آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: فرهنگ ایمنی شاخصی از عملکرد ایمنی سازمان‌ها بوده و نقش اساسی در شکل‌گیری رفتار ایمنی کارکنان دارد. بنابراین، ارزیابی فرهنگ ایمنی و شناسایی متغیر‌های مرتبط با آن می‌تواند نقش مهمی در کاهش حوادث محیط کار داشته باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی فرهنگ ایمنی و تعیین متغیر‌های فردی و شغلی مرتبط با آن در کارکنان صنایع مختلف استان قم انجام شد.روش‌ها: مطالعه حاضر، توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی روی 289 نفر از کارکنان صنایع استان قم انجام شد. ابزار گرد‌آوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه اطلاعات فردی- شغلی و پرسش‌نامه فرهنگ ایمنی بود. آنالیز داده‌ها در نرم‌افزار SPSS و با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی Pearson، آزمون تی مستقل، آنالیز واریانس یک‌طرفه و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. یافته‌ها: میانگین امتیاز فرهنگ ایمنی برابر با 73/0 ± 30/3 بود. بیشترین امتیاز در بعد مشارکت و همکاری (45/0 ± 53/3) و کمترین در بعد محیط و اولویت ایمنی (86/0 ± 06/3) بود. اندازه صنعت، سابقه کار، مصرف دخانیات و ساعات کار روزانه دارای ارتباط معنی‌دار با فرهنگ ایمنی بود (01/0 > P) و در کل 9/19 درصد از تغییرات فرهنگ ایمنی را تبیین می‌کند.نتیجه‌گیری: با توجه به ارتباط متغیر‌های مورد مطالعه با فرهنگ ایمنی و از طرفی ارتباط فرهنگ ایمنی با عملکرد ایمنی و حوادث، این متغیر‌ها از عواملی هستند که به طور مستقیم یا غیر مستقیم بر روی بروز حوادث اثر دارد. بنابراین، نیاز است که نقش این متغیر‌ها در تدوین برنامه‌های کنترل حوادث و تصمیم‌گیری جهت ارتقای ایمنی در نظر گرفته شود. Background: Safety culture as an indicator of safety performance in organizations has a key role on formation of employee’s safety behavior. Therefore, assessment of the safety culture as well as identification of its related factors can play an important role in reducing accidents in the workplace. This study was implemented to assess the safety culture and determine its related demographic and occupational variables among workers in the various industries of Qom Province, Iran.Methods: This cross-sectional, analytical, descriptive study was conducted on 289 workers in various industries of Qom Province. The data collection tools used consisted of a demographic characteristics form and the Safety Culture Questionnaire. Data were analyzed using Pearson correlation test, t-test, ANOVA, and multiple linear regression models in SPSS software.Findings: The Mean ± SD score of the safety culture was 3.30 ± 0.73. The highest score was obtained in the dimension of cooperation and collaboration (3.53 ± 0.45) and the lowest score was reported in the environmental and safety priority dimension (3.06 ± 0.86). Size of the industry, work history, smoking, and working hours per day had a significant correlation with safety culture, and explained 19.9% of the safety culture variation (P > 0.01).Conclusion: Due to the correlation between studied variables and safety culture as well as the influence of safety culture on safety performance and accidents, these variables are factors that influence the occurrence of accidents directly or indirectly. Thus, it is necessary that the role of these factors be considered in accident prevention programs and decision making for safety promotion. فرهنگ ایمنی, کارگران, رفتار ایمنی, عملکرد, حوادث شغلی, 427 433 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-39-802&slc_lang=fa&sid=1 Mohsen Mahdinia محسن مهدی‌نیا 100319475328460011594 100319475328460011594 Yes Department of Occupational Health, School of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran کارشناس ارشد، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران Alireza Koohpaei علیرضا کوهپایی 100319475328460011595 100319475328460011595 No Associate Professor, Department of Occupational Health, School of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran دانشیار، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران Shahram Arsang-Jang شهرام ارسنگ جنگ 100319475328460011596 100319475328460011596 No Lecturer, Department of Biostatistics, School of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran مربی، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران Abbas Sadeghi عباس صادقی 100319475328460011597 100319475328460011597 No Department of Industrial Safety Engineering, School of Environmental Health and Safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد، گروه مهندسی ایمنی صنعتی، دانشکده سلامت، ایمنی محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Javad Malakuoti جواد ملکوتی 100319475328460011598 100319475328460011598 No Department of Occupational Health, School of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran کارشناس ارشد، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران Ali Karimi علی کریمی 100319475328460011599 100319475328460011599 No Department of Occupational Health, School of Health, Qom University of Medical Sciences, Qom, Iran کارشناس، گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران