دوره 21، شماره 2 - ( 4-1404 )
جلد 21 شماره 2 صفحات 190-183 |
برگشت به فهرست نسخه ها
رضا پورنارانی1 
، احسان موحد1 ، رضا فاریابی1 ، اکبر مهرعلیزاده2
، احسان موحد1 ، رضا فاریابی1 ، اکبر مهرعلیزاده2
1- استادیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران
2- دکتری تخصصی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران
2- دکتری تخصصی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جیرفت، جیرفت، ایران
چکیده: (1990 مشاهده)
مقدمه: شیوههای فرزندپروری در نحوه ارتباط با کودک و سلامت روانی و اجتماعی وی نقش بسیار مهمی دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین عوامل مرتبط با خودکارامدی از عهدهبرآیی مادران در مهارت فرزندپروری بود.
روشها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 252 مادر دارای فرزند 3 تا 8 ساله که با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای در سال 1402 انتخاب شده بودند، صورت گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامهای که روایی و پایایی آن در تحقیقات پیشین تأیید شده بود، اطلاعات دموگرافیک و سازههای رویکرد فرایند عمل بهداشتی (HAPA یا
Health Action Process Approach) جمعآوری گردید. اطلاعات با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای ضریب همبستگی Pearson و تحلیل Multiple regression در نرمافزار SPSS و سطح معنیداری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین نمره سازههای انگیزشی HAPA بیشتر از سازه ارادی بود. همچنین، بین متغیرهای قصد رفتار (01/0 > P، 62/0 = r)، برنامهریزی عمل (01/0 > P، 67/0 = r)، برنامهریزی از عهدهبرآیی (01/0 > P، 50/0 = r) و خودکارامدی از عهدهبرآیی همبستگی معنیداری وجود داشت. بر اساس نتایج تحلیل Multiple regression، متغیرهای مذکور پیشبینیکننده 54 درصد از تغییرات متغیر خودکارامدی از عهدهبرآیی برنامه فرزندپروری مثبت در مادران بود.
نتیجهگیری: با توجه به نقش پیشبینیکنندگی خودکارامدی از عهدهبرآیی برنامه فرزندپروری مثبت به کمک سازههای فاز ارادی HAPA، توصیه میشود از چارچوب نظری این رویکرد در انجام مداخلات با هدف افزایش خودکارامدی از عهدهبرآیی در ارتقای مهارت فرزندپروری در مادران استفاده گردد.
روشها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 252 مادر دارای فرزند 3 تا 8 ساله که با روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای در سال 1402 انتخاب شده بودند، صورت گرفت. دادهها با استفاده از پرسشنامهای که روایی و پایایی آن در تحقیقات پیشین تأیید شده بود، اطلاعات دموگرافیک و سازههای رویکرد فرایند عمل بهداشتی (HAPA یا
Health Action Process Approach) جمعآوری گردید. اطلاعات با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی و آزمونهای ضریب همبستگی Pearson و تحلیل Multiple regression در نرمافزار SPSS و سطح معنیداری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میانگین نمره سازههای انگیزشی HAPA بیشتر از سازه ارادی بود. همچنین، بین متغیرهای قصد رفتار (01/0 > P، 62/0 = r)، برنامهریزی عمل (01/0 > P، 67/0 = r)، برنامهریزی از عهدهبرآیی (01/0 > P، 50/0 = r) و خودکارامدی از عهدهبرآیی همبستگی معنیداری وجود داشت. بر اساس نتایج تحلیل Multiple regression، متغیرهای مذکور پیشبینیکننده 54 درصد از تغییرات متغیر خودکارامدی از عهدهبرآیی برنامه فرزندپروری مثبت در مادران بود.
نتیجهگیری: با توجه به نقش پیشبینیکنندگی خودکارامدی از عهدهبرآیی برنامه فرزندپروری مثبت به کمک سازههای فاز ارادی HAPA، توصیه میشود از چارچوب نظری این رویکرد در انجام مداخلات با هدف افزایش خودکارامدی از عهدهبرآیی در ارتقای مهارت فرزندپروری در مادران استفاده گردد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی سلامت
دریافت: 1402/10/16 | پذیرش: 1403/4/31 | انتشار: 1404/4/15
دریافت: 1402/10/16 | پذیرش: 1403/4/31 | انتشار: 1404/4/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |