دوره 22، شماره 1 - ( 1-1405 )
جلد 22 شماره 1 صفحات 96-87 |
برگشت به فهرست نسخه ها
بابک معینی1 
، فروزان رضاپور شاهکلائی2 ، عرفان ایوبی3 ، پروانه صحرایی4 ، بهناز مرزبانی*4
، فروزان رضاپور شاهکلائی2 ، عرفان ایوبی3 ، پروانه صحرایی4 ، بهناز مرزبانی*4
1- استاد، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- استاد، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان، پژوهشکده سرطان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- استاد، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- دانشیار، مرکز تحقیقات سرطان، پژوهشکده سرطان، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده: (354 مشاهده)
مقدمه: ازدواج یکی از پیچیدهترین روابط انسانی است که نقش اساسی را در زندگی روزمره بزرگسالان دارد. بدین منظور، پژوهش حاضر با هدف تعیین عوامل مؤثر بر عدم ازدواج در افراد مجرد 30 تا 45 ساله انجام شد.
روشها: این مطالعه از نوع مقطعی بود که به روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای، بر روی 403 فرد مجرد 30 تا 45 ساله تحت پوشش مراکز خدمات جامع سلامت شهر کرمانشاه انجام گردید. به منظور جمعآوری دادهها، از پرسشنامه عوامل مؤثر بر ازدواج دیرهنگام استفاده شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی Pearson و آزمونهای t و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: عامل اقتصادی (80/66) بیشترین دلیل عدم ازدواج گزارش گردید و به ترتیب پس از آن عوامل فردی (53/49)، فرهنگی (95/47)، اجتماعی (21/43) و خانوادگی (93/42) قرار داشت. جنسیت، تحصیلات، شغل، میزان درامد و ترکیب اعضای خانواده با میانگین نمره عوامل اقتصادی، اجتماعی و فردی مرتبط بود (05/0 > P). داشتن برادر و خواهر مجرد نیز با میانگین نمره عامل فردی ارتباط داشت (05/0 > P).
نتیجهگیری: تأثیرگذارترین عوامل تجرد شامل عوامل اقتصادی، فردی و فرهنگی بود که این عوامل به صورت مستقل از یکدیگر اما همزمان بر مسأله تجرد مؤثر بودهاند. در واقع، برای حل این مشکل باید برای بهبود شرایط هر سه عامل، برنامهریزی و اقدام گردد.
روشها: این مطالعه از نوع مقطعی بود که به روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای، بر روی 403 فرد مجرد 30 تا 45 ساله تحت پوشش مراکز خدمات جامع سلامت شهر کرمانشاه انجام گردید. به منظور جمعآوری دادهها، از پرسشنامه عوامل مؤثر بر ازدواج دیرهنگام استفاده شد. دادهها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی Pearson و آزمونهای t و ANOVA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: عامل اقتصادی (80/66) بیشترین دلیل عدم ازدواج گزارش گردید و به ترتیب پس از آن عوامل فردی (53/49)، فرهنگی (95/47)، اجتماعی (21/43) و خانوادگی (93/42) قرار داشت. جنسیت، تحصیلات، شغل، میزان درامد و ترکیب اعضای خانواده با میانگین نمره عوامل اقتصادی، اجتماعی و فردی مرتبط بود (05/0 > P). داشتن برادر و خواهر مجرد نیز با میانگین نمره عامل فردی ارتباط داشت (05/0 > P).
نتیجهگیری: تأثیرگذارترین عوامل تجرد شامل عوامل اقتصادی، فردی و فرهنگی بود که این عوامل به صورت مستقل از یکدیگر اما همزمان بر مسأله تجرد مؤثر بودهاند. در واقع، برای حل این مشکل باید برای بهبود شرایط هر سه عامل، برنامهریزی و اقدام گردد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: 1403/1/5 | پذیرش: 1403/9/19 | انتشار: 1405/1/15
دریافت: 1403/1/5 | پذیرش: 1403/9/19 | انتشار: 1405/1/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |