دوره 21، شماره 3 - ( 7-1404 )                   جلد 21 شماره 3 صفحات 293-285 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 162627427
Ethics code: IR.IAU.SRB.REC.1402.228


XML English Abstract Print


1- گروه روان‌شناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
2- گروه روان‌شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3- گروه روان‌شناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده:   (1552 مشاهده)
مقدمه: از دیدگاه ارگونومی شناختی، طراحی رفتار بر اساس تنظیم هیجانات به ویژه در بین شاغلان حساس و آسیب‌پذیر، به لحاظ جسمی و روانی اهمیت بسیار زیادی دارد. با توجه به محدود بودن مطالعات انجام شده در این حوزه به ویژه از دیدگاه ارگونومی شناختی، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تنظیم هیجان بر کاهش اختلال علایم جسمی ناشی از سندرم روده تحریک‌پذیر (Irritable bowel syndrome یا IBS) در بین کارکنان صنعت نفت انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه از نوع کاربردی و به لحاظ طرح، از نوع شبه آزمایشی بود که به ‌صورت پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه شاهد و همراه با پیگیری سه ‌ماهه به صورت دوسو کور بر روی 22 نفر از شاغلان صنعت نفت مبتلا به IBS در سال 1402 و در شهر شیراز انجام شد. به منظور پیاده‌سازی درمان مبتنی بر هیجان (Emotion-focused therapy یا EFT)، از روش Greenberg و جهت تعیین اختلال نشانه‌های جسمی، از پرسش‌نامه نشانه‌های جسمی (Patient health questionnaire-15 یا 15-PHQ) استفاده گردید. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: تفاوت معنی‌داری در نمرات متغیر نشانه‌های جسمی بر اساس اثرات اصلی زمان و اثرات تعاملی زمان در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مشاهده شد (05/0 > P). همچنین، میانگین نمرات متغیر نشانه‌های جسمی در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به ترتیب 72/16، 72/12 و 27/15 به دست آمد.
نتیجه‌گیری: روش EFT بر کاهش نمرات نشانه‌های جسمی در مرحله پس‌آزمون در بین افراد شاغل شرکت‌کننده مؤثر بود. بنابراین، توصیه می‌شود از این روش به منظور ارتقای توانایی تنظیم هیجان افراد شاغل به ویژه گروه‌های آسیب‌پذیر به لحاظ جسمی و روانی استفاده شود.
متن کامل [PDF 1392 kb]   (745 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مهندسی بهداشت حرفه ای و ایمنی کار
دریافت: 1403/8/25 | پذیرش: 1403/10/17 | انتشار: 1404/7/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.