Journal of Health System Research

fa بررسی میزان رضایتمندی کارکنان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان از آموزش مجازی اجرا شده از طریق شبکه‌های اجتماعی در دوران همه‌گیری کووید 19 Assessing the Satisfaction of Kashan University of Medical Sciences Staff with Virtual Education Implemented Through Social Media during the COVID-19 Pandemic آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت education health and promotion پژوهشي Research مقدمه: به دنبال شیوع بیماری کرونا و لزوم فاصله‌گذاری اجتماعی، استفاده از آموزش مجازی به امری ضروری تبدیل شده است. استفاده از آموزش مجازی همواره با چالش‌های متعددی همراه بوده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی میزان رضایتمندی کارکنان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان از آموزش مجازی ارایه شده از طریق شبکه‌های اجتماعی در طی بحران کرونا بود. روش‌ها: این تحقیق مقطعی- تحلیلی در سال 1399 با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای بر روی 300 نفر از کارکنان معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در گروه‌های شغلی بهورزان، مراقبان سلامت، کارشناسان، پزشکان و کارشناسان ستادی انجام گرفت. جهت جمع‌آوری اطلاعات، از یک پرسش‌نامه روا و پایا استفاده گردید و به صورت مجازی در اختیار شرکت‌کنندگان قرار گرفت. این پرسش‌نامه حاوی 6 سؤال دموگرافیک و 17 سؤال مربوط به ارزیابی رضایت افراد بود. پرسش‌نامه از سه بخش «محتوای دوره آموزشی، شیوه ارایه آموزش و برنامه آموزش از طریق شبکه‌های مجازی» تشکیل شده بود. در نهایت، داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری در نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته&lrm;ها: کمترین و بیشترین میزان رضایتمندی به ترتیب مربوط به محتوای آموزشی و شیوه آموزشی با نمرات 59/17 و 25 بود. به طور کلی، میزان رضایتمندی از آموزش‌های مجازی در زنان بیشتر از مردان ارزیابی شد، اما این ارتباط معنی‌دار نبود (05/0 < P). گروه مراقبان سلامت، بالاترین و گروه کارشناسان، کمترین نمره کل رضایت‌سنجی از آموزش‌های ارایه شده را گزارش کردند. نتیجه&lrm;گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، سطح رضایتمندی کل در حد نسبتاً قوی بود و تنها نکته این که علاوه بر آموزش، به کیفیت آن نیز باید توجه ویژه‌ای شود. ارزیابی نظرات کارمندان معاونت بهداشتی کاشان در مورد کیفیت آموزش داده شده در بستر مجازی نه تنها ملاکی برای ارزیابی کیفیت تدریس است، بلکه بر روی امکانات و ضرورت‌های اصلاح و ارزیابی آموزشی با کشف نقایص آموزشی نیز متمرکز است. Background: Following the coronavirus disease 2019 (COVID-19) outbreak and the need for social distance, the use of e-learning has become essential. The use of e-learning has always been associated with many challenges. Considering the importance of this issue and the lack of a study on virtual education in social media, the purpose of this study was to assess the satisfaction level of staff of Kashan University of Medical Sciences, Kashan, Iran, with virtual education provided through social media during the COVID-19 pandemic. Methods: The present cross-sectional-analytical study was conducted in 2020 using cluster sampling method on 300 staff of Kashan University of Medical Sciences in the occupational groups of health workers, health care providers, experts, physicians, and staff experts. The data collection tool was a validated questionnaire from other studies and was provided to the participants virtually. This questionnaire contained 6 demographic questions and 17 questions related to the satisfaction of the subjects. The questionnaire had three sections: training course content, training presentation method, and training program through virtual media. Finally, the data were analyzed using SPSS software and various statistical tests. Findings: The lowest level of satisfaction was related to educational content with a score of 17.59 and educational method with 25 scores had the highest level of satisfaction. In general, the level of satisfaction with e-learning in women was higher than men, but this relationship was not significant (P > 0.05). In addition, the health care group had the highest and the expert group had the lowest overall satisfaction score of the training provided. Conclusion: The results indicate that the level of total satisfaction is approximately high, so in addition to education, special attention should be paid to its quality. Evaluating the opinions of Kashan Health Department staffs about the quality of education in the virtual context is not only a criterion for evaluating the quality of teaching but also focuses on the possibilities and necessities of improving and evaluating education by discovering educational shortcomings. آموزش از راه دور, کووید 19, رضایتمندی کارکنان, شبکه‌های اجتماعی Distance education, COVID-19, Personal satisfaction, Social media 234 241 http://hsr.mui.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-253-1&slc_lang=fa&sid=1 Nahid Raisi-Varkani ناهید رئیسی ورکانی nasrinr۸۵@gmail.com 0000-0002-0131-2044 No MSc Student, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Farzaneh Mohammadi فرزانه محمدی fm_۱۳۶۳@hlth.mui.ac.ir 0000-0002-8248-3629 Yes Assistant Professor, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Asieh Pirzadeh آسیه پیرزاده as_pirzadeh@hlth.mui.ac.ir No Associate Professor, Department of Health Education and Promotion, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشیار، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Soudabeh Ghodsi سودابه قدسی No PhD Student, Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران