Research code: 3991023
Ethics code: IR.MUI.DHMT.REC.1402.016
Ghavipanjeh R, Forouharmajd F, Pourabdian S, Zibaei M Y. Investigating the Relationship between Noise, Vibration and Lighting with Occupational Stress of Metro Conductors. J Health Syst Res 2026; 22 (2) :372-380
URL:
http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1913-fa.html
قویپنجه رسول، فروهرمجد فرهاد، پورعبدیان سیامک، زیبایی محمد یوسف. بررسی ارتباط صدا، ارتعاش و روشنایی با خستگی مزمن و استرس شغلی راهبران مترو. مجله تحقیقات نظام سلامت. 1405; 22 (2) :372-380
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1913-fa.html
1- دانشجوی کارشناسی ارشد، کمیته تحقیقات دانشجویی و گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- دانشیار، گروه مهندسی بهداشت حرفهای و ایمنی کار ، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (120 مشاهده)
مقدمه: فضای مترو، فضایی مهم و پرکاربرد در حمل و نقل عصر جدید است و تأثیر عوامل مختلف بر آسایش و عملکرد کارکنان و راهبران مترو و همچنین، مسافران حایز اهمیت میباشد. بنابراین، هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی ارتباط عوامل صدا، ارتعاش و روشنایی با خستگی مزمن و استرس شغلی بین دو گروه راهبران مترو و متصدیان فروش بلیط در مترو بود.
روشها: این مطالعه به روش توصیفی- تحلیلی- مقطعی انجام شد. جامعه آماری شامل30 نفر از راهبران مترو و30 از نفر متصدیان فروش بلیط سیستم قطار شهری شیراز بود. پرسشنامه Effort-reward imbalance questionnaire (ERIQ) بعد از اخذ موافقت توسط شرکتکنندگان پاسخ داده شد و معیارهای صدا با دستگاه صداسنج، نور و روشنایی با لوکسمتر و ارتعاش بر طبق استاندارد ISO 2631-1 و با ارتعاشسنج کالیبره اندازهگیری گردید. دادههای توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: میزان تراز فشار صدا در هر دو بخش مورد بررسی پایینتر از حد استاندارد و میزان ارتعاش در کابین راهبری مترو بیشتر از حد استاندارد مواجهه بود. میزان روشنایی در کابین راهبری مترو 15 لوکس و در اتاق بلیط فروشی، 320 لوکس به دست آمد که در هر دو بخش استاندارد بود. تفاوت معنیداری بین خستگی مزمن و استرس شغلی در بین راهبران مواجهه با صدا، ارتعاش و روشنایی با کارکنان بدون مواجهه با صدا، ارتعاش و روشنایی وجود داشت و تأثیر بیشتر این عوامل، بر روی راهبران مترو نشان داده شد. در بررسی استرس شغلی بین دو خرده مقیاس تلاش و فراتعهد تفاوت معنیداری مشاهده گردید. بیشترین فراوانی میزان استرس در هر دو گروه مربوط به دسته متوسط بود و هیچکدام دارای استرس شغلی زیادی نبودند.
نتیجهگیری: میزان خستگی مزمن و استرس شغلی در راهبران مترو با توجه به این که به طور مستقیم در معرض اثرات عوامل فیزیکی قرار دارند، بیشتر است و نیاز به بررسیهای بیشتر در این زمینه و فراهم کردن شرایط مناسب برای حفظ سلامت و کارایی بهتر راهبران مترو میباشد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مهندسی بهداشت حرفه ای و ایمنی کار دریافت: 1403/7/28 | پذیرش: 1404/3/6 | انتشار: 1405/4/15