دوره 22، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 22 شماره 2 صفحات 268-260 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: ۱۴۰۲۱۱۲۴۱۰۲۴۳
Ethics code: IR.UMSHA.REC.1402.697
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Soleymankhani M J, Shafiee-Motlagh M, Faradmal J, Mahdavi N. An Empirical Study on the Impact of Heavy Physical Activity in Hot and Humid Work Environments on Grip Strength and Psychomotor Performance of the Hand. J Health Syst Res 2026; 22 (2) :260-268
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1954-fa.html
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1954-fa.html
سلیمانخانی محمد جواد، شفیعی مطلق مسعود، فردمال جواد، مهدوی ندا. بررسی تجربی تأثیر فعالیت جسمانی سنگین در محیطهای کاری گرم و مرطوب بر قدرت چنگش و عملکرد روان- حرکتی دست. مجله تحقیقات نظام سلامت. 1405; 22 (2) :260-268
1- کارشناس ارشد، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت و قطب علمی آموزشی بهداشت حرفهای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- دانشیار، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت و قطب علمی آموزشی بهداشت حرفهای، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیر واگیر، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- استادیار، گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- دانشیار، مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت و قطب علمی آموزشی بهداشت حرفهای، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- استاد، گروه آمار زیستی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات مدلسازی بیماریهای غیر واگیر، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- استادیار، گروه ارگونومی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات بهداشت و ایمنی شغلی، پژوهشکده علوم و فنآوریهای بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده: (20 مشاهده)
مقدمه: فعالیت در محیط گرم و مرطوب، تأثیر بسزایی بر سلامت و عملکرد کارکنان دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین تأثیر فعالیت جسمانی در محیطهای گرم و مرطوب بر قدرت چنگش و عملکرد روان- حرکتی دست بود.
روشها: این مطالعه بر روی 110 نفر از کارکنان شاغل در شرکتهای مستقر در جنوب کشور انجام شد که 55 نفر در گروه شاهد (مواجهه با گرما و فعالیت جسمانی سبک) و 55 نفر در گروه تجربی (مواجهه با گرما و فعالیت جسمانی سنگین) قرار گرفتند. دمای خشک و درصد رطوبت در ایستگاه کاری کارکنان توسط دستگاه کالیبره شده سنجش استرس حرارتی اندازهگیری گردید. قدرت چنگش و عملکرد روان- حرکتی دست به ترتیب با دینامومتر هیدرولیک جامار و ابزار سنجش چابکی کار نیز با ابزار دستی Lafayette ابتدا و انتهای شیفت کاری ارزیابی شد. دادههای به دست آمده در نرمافزار R مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: افزایش دما و رطوبت در انتهای شیفت برای هر دو گروه نسبت به ابتدای شیفت معنیدار بود (05/0 > P). در ابتدا و انتهای شیفت کاری، قدرت چنگش و چابکی دست بین گروههای تجربی و شاهد تفاوت معنیداری داشت (05/0 > P). با وجود عدم معنیداری تغییرات قدرت چنگش دست طی یک شیفت کاری در هر دو گروه، چابکی کار با ابزار دستی در گروه تجربی به طور معنیداری ضعیفتر از گروه شاهد بود (01/0 > P).
نتیجهگیری: در محیطهای کاری گرم و مرطوب، عملکرد روان- حرکتی نسبت به خستگی چنگش، معیار مناسبتری جهت پایش پیامدهای مرتبط با کارهای جسمانی سنگین میباشد. نتایج به دست آمده لزوم توجه به کارکنان شاغل در محیطهای گرم و مرطوب به خصوص کارکنانی که وظایف کاری آنان مستلزم داشتن سرعت عمل بالاتر است را برجسته میکند.
روشها: این مطالعه بر روی 110 نفر از کارکنان شاغل در شرکتهای مستقر در جنوب کشور انجام شد که 55 نفر در گروه شاهد (مواجهه با گرما و فعالیت جسمانی سبک) و 55 نفر در گروه تجربی (مواجهه با گرما و فعالیت جسمانی سنگین) قرار گرفتند. دمای خشک و درصد رطوبت در ایستگاه کاری کارکنان توسط دستگاه کالیبره شده سنجش استرس حرارتی اندازهگیری گردید. قدرت چنگش و عملکرد روان- حرکتی دست به ترتیب با دینامومتر هیدرولیک جامار و ابزار سنجش چابکی کار نیز با ابزار دستی Lafayette ابتدا و انتهای شیفت کاری ارزیابی شد. دادههای به دست آمده در نرمافزار R مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: افزایش دما و رطوبت در انتهای شیفت برای هر دو گروه نسبت به ابتدای شیفت معنیدار بود (05/0 > P). در ابتدا و انتهای شیفت کاری، قدرت چنگش و چابکی دست بین گروههای تجربی و شاهد تفاوت معنیداری داشت (05/0 > P). با وجود عدم معنیداری تغییرات قدرت چنگش دست طی یک شیفت کاری در هر دو گروه، چابکی کار با ابزار دستی در گروه تجربی به طور معنیداری ضعیفتر از گروه شاهد بود (01/0 > P).
نتیجهگیری: در محیطهای کاری گرم و مرطوب، عملکرد روان- حرکتی نسبت به خستگی چنگش، معیار مناسبتری جهت پایش پیامدهای مرتبط با کارهای جسمانی سنگین میباشد. نتایج به دست آمده لزوم توجه به کارکنان شاغل در محیطهای گرم و مرطوب به خصوص کارکنانی که وظایف کاری آنان مستلزم داشتن سرعت عمل بالاتر است را برجسته میکند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
مهندسی بهداشت حرفه ای و ایمنی کار
دریافت: 1403/10/3 | پذیرش: 1404/3/11 | انتشار: 1405/4/15
دریافت: 1403/10/3 | پذیرش: 1404/3/11 | انتشار: 1405/4/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
