دوره 22، شماره 3 - ( 7-1405 )                   جلد 22 شماره 3 صفحات 555-549 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: IR.US.PSYEDU.REC.1404.043
Ethics code: IR.US.PSYEDU.REC.1404.043


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Poorseyed S R. The Mediating Role of Social Connectedness and Social Support in Predicting Adolescent Resilience Based on Hope for Life. J Health Syst Res 2026; 22 (3) :549-555
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-2115-fa.html
پورسید سید رضا. نقش میانجی پیوستگی اجتماعی و حمایت اجتماعی در پیش‌بینی تاب‌آوری نوجوانان بر اساس امید به زندگی. مجله تحقیقات نظام سلامت. 1405; 22 (3) :549-555

URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-2115-fa.html


استادیار، گروه روان‌شناسی، مرکز آموزش عالی اقلید، اقلید، ایران
چکیده:   (20 مشاهده)
مقدمه: امید به زندگی یکی از پیش‌بینی‌کننده‌های اصلی تاب‌آوری در نوجوانان به شمار می‌رود، اما مسیرهای این تأثیرگذاری نیازمند شفاف‌سازی است. عوامل بین‌فردی مانند پیوستگی و حمایت اجتماعی، به عنوان مکانیسم‌های کلیدی در این فرایند مطرح می‌باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی این دو عامل در رابطه امید و تاب‌آوری انجام شد.
روش‌ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی بود و در سال تحصیلی ۱۴۰۴ در شهر ابرکوه یزد انجام گردید. ۳۰۰ دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش‌نامه اطلاعات دموگرافیک و مقیاس‌های امید به زندگی Snyder و همکاران (Adult hope scale یا AHS)، تاب‌آوری Connor-Davidson (Connor-Davidson resilience scale یا CD-RISC)، پیوستگی اجتماعی Lee و Robbins (Social connectedness scale یا SCS) و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک‌ شده Zimet و همکاران (Multidimensional Scale of Perceived Social Support یا MSPSS) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (Structural equation modeling یا SEM) در نرم‌افزارهای SPSS و Smart PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: امید به زندگی به ‌طور مستقیم و مثبت تاب‌آوری را پیش‌بینی می‌کند (001/0 > P، 406/0 = β). همچنین، پیوستگی اجتماعی و حمایت اجتماعی نقش میانجی‌گر معنی‌داری در این رابطه داشتند (001/0 > P، 029/0 = β)؛ به طوری که امید به زندگی از طریق افزایش این دو متغیر نیز بر تاب‌آوری اثرگذار بود. مدل تحقیق از برازش مطلوبی برخوردار بود [94/0 = Comparative Fit Index (CFI)، 05/0 = Root Mean. Square Error of Approximation (RMSEA)].
نتیجه‌گیری: امید به زندگی نه‌تنها به ‌صورت مستقیم، بلکه از طریق تقویت پیوستگی و حمایت اجتماعی نیز به افزایش تاب‌آوری نوجوانان کمک می‌نماید. این یافته پیشنهاد می‌کند که مداخلات مبتنی بر افزایش امید به زندگی، می‌توانند با تمرکز بر تحکیم روابط اجتماعی، اثربخشی بیشتری در بهبود تاب‌آوری نوجوانان داشته باشند.
متن کامل [PDF 1569 kb]   (10 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی سلامت
دریافت: 1404/5/4 | پذیرش: 1404/6/31 | انتشار: 1405/7/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله تحقیقات نظام سلامت می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Health System Research

Designed & Developed by: Yektaweb