دوره 22، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 22 شماره 2 صفحات 371-364 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: IR.MUI.RESEARCH.REC.1401.265
Ethics code: 3401479
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Moghimi M, Ravankhah Z, Teimouri F, Maracy M. Relative Survival of Patients with Gastric Cancer in Isfahan City, Iran, from 2014 to 2021: A Retrospective Cohort Study. J Health Syst Res 2026; 22 (2) :364-371
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1972-fa.html
URL: http://hsr.mui.ac.ir/article-1-1972-fa.html
مقیمی مریم، روانخواه زهرا، تیموری فتوحه، مراثی محمدرضا. بقای نسبی بیماران مبتلا به سرطان معده در شهرستان اصفهان از سال 1393 تا 1400: یک مطالعه همگروهی گذشتهنگر. مجله تحقیقات نظام سلامت. 1405; 22 (2) :364-371
مریم مقیمی1 
، زهرا روانخواه2 ، فتوحه تیموری2 ، محمدرضا مراثی3
، زهرا روانخواه2 ، فتوحه تیموری2 ، محمدرضا مراثی3
1- کارشناس ارشد، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- واحد ثبت سرطان، معاونت بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3- استاد، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- واحد ثبت سرطان، معاونت بهداشت استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3- استاد، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده: (27 مشاهده)
مقدمه: بقای نسبی به عنوان برآوردی از بقای خالص، معیار مناسبتری در مقایسه با بقای مشاهده شده و بقای علت ویژه برای تحلیل بقای بیماران مبتلا به سرطان بر پایه اطلاعات مراکز ثبت سرطان مبتنی بر جمعیت میباشد.
روشها: جهت محاسبه بقای نسبی در پژوهش حاضر، اطلاعات 1773 بیمار مبتلا به سرطان معده که طی سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰ در برنامه ملی ثبت سرطان ثبت شده بود، از معاونت بهداشتی دریافت گردید. برای برآورد بقای مورد انتظار، از اطلاعات سالانه مرگ در کشور فنلاند به عنوان جمعیت استاندارد استفاده شد. به منظور محاسبه بقای نسبی، از روش دوم Eder استفاده و دادهها در نرمافزار R برآورد گردید و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. برای تعیین روند تغییرات بقا نیز از رگرسیون Joinpoint استفاده شد.
یافتهها: بقای مشاهده شده در همه بیماران مبتلا به سرطان معده با افزایش سالهای پیگیری و افزایش سن کاهش یافته بود. در بیماران مبتلا به سرطان معده، بقای نسبی در سه گروه سنی 44-14، 59-45 و 74-60 سال با افزایش سالهای پیگیری، روند کاهشی را نشان داد. در گروه سنی بالای 75 سال، بقای نسبی تا سومین سال پیگیری روند کاهشی و پس از آن افزایش جزیی داشت. بر اساس نتایج تحلیل روند با مدل رگرسیون Joinpoint، برای تمامی گروههای سنی یک نقطه تغییر (Joinpoint) در سال ۱۳۹۵ شناسایی گردید. طی سالهای 95-۱۳۹۳ (دوره اول)، شیب تغییرات سالانه بقای نسبی روندی کاهشی داشت و بیشترین کاهش در گروه سنی ۱۴ تا ۴۴ سال مشاهده گردید (با میانگین تغییر سالانه 81/17- درصد). در مقابل، در دوره دوم (سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰)، تغییرات سالانه در همین گروه سنی بسیار اندک و برابر با 26/0 درصد گزارش شد که بیانگر پایداری نسبی در روند بقا طی سالهای اخیر میباشد.
نتیجهگیری: افزایش جزیی بقای نسبی در گروه سنی بالای 75 سال، به دلیل خطرات رقابتی و عدم ثبت سرطان در این گروه نسبت به گروه جوانتر، میتواند باعث افزایش بقای نسبی در سنین بالا باشد. همیشه در مورد دقت گزارش گواهی فوت هشدارهایی وجود دارد و با جمعیت سیار ممکن است برخی از مرگ بیماران ثبت نشده باشد. با این حال، بقای پایین در گروههای سنی جوان و میانسال همچنان نگرانکننده است و لزوم اجرای برنامههای غربالگری هدفمند، آموزش عمومی درباره علایم اولیه سرطان معده و تقویت زنجیره مراقبت سرطان را برجسته میسازد.
روشها: جهت محاسبه بقای نسبی در پژوهش حاضر، اطلاعات 1773 بیمار مبتلا به سرطان معده که طی سالهای ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰ در برنامه ملی ثبت سرطان ثبت شده بود، از معاونت بهداشتی دریافت گردید. برای برآورد بقای مورد انتظار، از اطلاعات سالانه مرگ در کشور فنلاند به عنوان جمعیت استاندارد استفاده شد. به منظور محاسبه بقای نسبی، از روش دوم Eder استفاده و دادهها در نرمافزار R برآورد گردید و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. برای تعیین روند تغییرات بقا نیز از رگرسیون Joinpoint استفاده شد.
یافتهها: بقای مشاهده شده در همه بیماران مبتلا به سرطان معده با افزایش سالهای پیگیری و افزایش سن کاهش یافته بود. در بیماران مبتلا به سرطان معده، بقای نسبی در سه گروه سنی 44-14، 59-45 و 74-60 سال با افزایش سالهای پیگیری، روند کاهشی را نشان داد. در گروه سنی بالای 75 سال، بقای نسبی تا سومین سال پیگیری روند کاهشی و پس از آن افزایش جزیی داشت. بر اساس نتایج تحلیل روند با مدل رگرسیون Joinpoint، برای تمامی گروههای سنی یک نقطه تغییر (Joinpoint) در سال ۱۳۹۵ شناسایی گردید. طی سالهای 95-۱۳۹۳ (دوره اول)، شیب تغییرات سالانه بقای نسبی روندی کاهشی داشت و بیشترین کاهش در گروه سنی ۱۴ تا ۴۴ سال مشاهده گردید (با میانگین تغییر سالانه 81/17- درصد). در مقابل، در دوره دوم (سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰)، تغییرات سالانه در همین گروه سنی بسیار اندک و برابر با 26/0 درصد گزارش شد که بیانگر پایداری نسبی در روند بقا طی سالهای اخیر میباشد.
نتیجهگیری: افزایش جزیی بقای نسبی در گروه سنی بالای 75 سال، به دلیل خطرات رقابتی و عدم ثبت سرطان در این گروه نسبت به گروه جوانتر، میتواند باعث افزایش بقای نسبی در سنین بالا باشد. همیشه در مورد دقت گزارش گواهی فوت هشدارهایی وجود دارد و با جمعیت سیار ممکن است برخی از مرگ بیماران ثبت نشده باشد. با این حال، بقای پایین در گروههای سنی جوان و میانسال همچنان نگرانکننده است و لزوم اجرای برنامههای غربالگری هدفمند، آموزش عمومی درباره علایم اولیه سرطان معده و تقویت زنجیره مراقبت سرطان را برجسته میسازد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
آمار زیستی و اپیدمیولوژی
دریافت: 1403/10/18 | پذیرش: 1404/8/20 | انتشار: 1405/4/15
دریافت: 1403/10/18 | پذیرش: 1404/8/20 | انتشار: 1405/4/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
