Research code: مقاله نامه به سردبیر است
1- استادیار، مرکز تحقیقات اندودنتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
2- دانشجوی دکتری تخصصی، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
چکیده: (25 مشاهده)
با وجود پیشرفتهای چشمگیر در توسعه و استفاده از مواد دندانی، تاکنون در ایران نظام ساختار یافتهای به منظور پایش ایمنی و کارایی این مواد پس از ورود به بازار وجود ندارد. در حالی که تجربههای جهانی نشان دادهاند که برخی مواد تنها پس از استفاده گسترده و در بلندمدت، خطرات بالقوه خود را آشکار میکنند. نمونه تاریخی مواد پرکننده ریشه Resilon نشان داد که با وجود نتایج اولیه مطلوب، در پیگیریهای بلندمدت میزان شکست درمان در مقایسه با گوتا پرکا به طور معنیداری بیشتر بوده است. همچنین، تجربه استفاده از ترکیبات حاوی فرمالدهید در درمانهای پالپ نشان میدهد که سمیت بافتی و سیستمیک برخی مواد میتواند سالها پس از ورود به بازار آشکار شود. از سوی دیگر، محدودیتهای موجود در مطالعات آزمایشگاهی و کارآزماییهای بالینی کوتاهمدت موجب میشود نتایج این تحقیقات به تنهایی برای ارزیابی جامع ایمنی کافی نباشند. بنابراین، ایجاد یک «نظام مراقبت مواد دندانی» مشابه نظامهای مراقبت دارویی ضرورت دارد. این نظام باید شامل ساز و کار گزارشدهی پیامدهای نامطلوب، بانک اطلاعاتی ملی برای تحلیل سیگنالهای خطر، الزامات پیگیری طولانی مدت برای محصولات جدید و شفافیت اطلاعات تولیدکنندگان باشد. استقرار چنین نظامی علاوه بر ارتقای ایمنی بیماران، میتواند منجر به بهبود کیفیت تولیدات داخلی، تصمیمگیری آگاهانه نهادهای نظارتی و تقویت اعتماد جامعه حرفهای شود. پژوهش حاضر ضمن بررسی ضرورت و شواهد موجود، چارچوبی پیشنهادی برای طراحی و اجرای این نظام در دندانپزشکی ایران ارایه نمود.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت دریافت: 1404/8/30 | پذیرش: 1404/9/6 | انتشار: 1405/4/15